Glodny Norbecik
Norbert z Fryny 06.03.2006

Drugo wojna swiatowo miala sie ku koncowi. W sroda 23 stycznia 1945 roku wlezli do Nowego Bytomia  Rusy , dokladnie 3 dywizjo pancerno 21 Armi Ruskiej. W  tym samym dniu wlezli do Gliwic. Trzi dni przetym  nasz Norbecik uciyk z mamulkom do Omy, bo w kupce bolo razniej. W nocy zodyn nie spol w doma ino  wszyjscy w piwnicy.Norbecik sie tam stego wela nie robiol ino bol rod ze mog w grudzy na kartoflach spac.  Glodny nie bol bo dzien przedtym we wieczor dostol sie najes grochowki z kuchni polowej lod niemieckich wojokow kerzy tam stoli ze swojom gulasz kanonom. Na drugi dzien juz ich nie bolo ale za to wszyndzie lazili rusy ale pojes nie dali. Wyglondalo na to ze wszytko sie uspokojelo toz poszli my nazod do dom. Kajns za jakes dwa dni mamulka poszli do miasta cos kupic a Norbecik lostol som w doma. Po jakims czasie slyszy synek dziwny warkot motorow to nic ino do lokna, wloz na fynsterbret i zaglondo w niebo a tam dwa fligry lecom. Jeszcze nie zdonzol dobrze ich loboczyc a tu jak nie romblo, jak nie huklo, chlywiki sie polotwieraly bo stego podmuchu szkoble powylatywaly. Tak jak borok stol na tym fensterbrecie tak zostol tam stoc skamienialy ze strachu a za koszulom pelno szkla.Drzwi do szlafcimra wylecialy, szrank sie lobalol, pelno szkla na ziemi. W tym czasie przyleciala mamulka i to bolo do niego wybawienie. Ciekawo rzecz sie wydazyla. W szlafzimrze miedzy dwoma loknami stol  na takym malym kolybioncym sie stoliku na trzech nogach Sw.Antonik. Moze ze strachu ale stol jak przykuty a dookola meble na ziemi.

Jedyn stych fligrow sciep bomba  dyrekt na drodze za naszym familokym a drugo sleciala na Ratusz ale wela szkody nie zrobiola. To chyba bola lostatnio bomba na slonsku i oby tak zostalo. Bomba za naszym familokym lostawiola dziura kero miala kajns kole 6 m w srednicy.

Zima bola w lowym czasie pieronowo,snieg i lostry mroz. Szyby wytrzaskane, szklozy nie bolo a chopy ze familoka byly we wojsku. Do jedzenio tyz za duzo nie bolo a nasz Norbecik bol glodny. Pado mamulka do synka, musisz synku ponboczka poprosic, brotbiksa prozno toz wez klynkni i porzykej.

Toz klynknol synek i jak go mamulka uczyli godol

Lojcze nasz kery jestes w ......
Chleba naszego dej  mi dzisioj, moze byc i jutro
Amen

A  bolo tak ze  do naprawianio tych strzaskanych lokien gruba sprowadzala ludzi ze wsi kerzy nie byli przy wojsku.  Robieli na grubie  w budowlanym chopy ze Wyrow, ze Woszczyc i ze Zor. Na drugi dzien pszyszol chop chyba ciesla, gruba przywiozla deski zeby tyn mog te lokna papyndeklem i deskami pozabijac zeby przynojmniej nie wiolo. Na sniodanie poprosiol czy by nie mog sie teju na zeleznioku przygrzoc. A jak lotwar ta swoja tasia i wyciong wielke pajdy wiejskego chleba to Norbecik slina lykol i patrzol na niego. Gospodorz bol dobry  i dol synkowi pajda wonioncego swierzego chleba ze wsi. I tak przez pora dni co bol tyn chop  poblisku to przynosiol swierzy chlebek. Pedzieli mamulka do synka – widzisz pamientej na cale zycie ze wto prosi tyn dostanie.

Norbert z Fryny