Jesce wiesna! / na 23 maja 2005r

Ojgyn z Pniokow 23.05.2005

No, toz momy tyn nojgryfniyjszy miesionc z gorki, nale jesce, jesce na isto gryfno wiesna! Wczorej to ci bolo tak gorko nikiej bez lato. Bali i moja  Swiekra sie ciyngiym pytala, kiej to yntlich pojndymy na ta chorzowsko „Fala”, bo niy miarkuje, ize mozno blank tam niy bydymy mogli sie pokulwitac, kiej niy erbnom zlociokow. Nale, jo niy lo tym dzisioj. Kiej juz ino majtnyli te zimne zegrodniki do kupy z tom fest loszkliwom gizdulom Zoskom, to idzie pedziec co tyn moj chnet bydzie forbaj i wartko tompie, smigo czyrwiyn. Te zimne swiynte to nom nasz  dobry Ponboczek dol ino skuli tego, coby chopy do imyntu sie niy lozfaklowali, i niy zgoreli przi tym mojowym przoniu (no, mozno godom sam nie lo wszyjskich chopach, nale tych, kiere jesce miarkujom co tam jejim wyrcy i, ize baba to niy ino do kuchyni przinolezi). Tak to zdziebko sztopnom, muszom sztopnonc (bo bali i „viagra” niy hilfnie), spomnom sie, ize tak na isto jejich staro tyz kiejsik (mozno) bola modo i gryfno, i niy bydom zwyrtac, skryncac sie karki za inkszymi, modymi, i gryfnie ci latos ...poseblykanymi dziolchami. Chocia? Cy jo wiym, ezli zwyrtne. Loboczolech wczorej we jednym konzomie u mie na Krzizowyj (kole krziza) jedna telko baba, kiero szczewiki sprzedowo. Miala jakiesik sto kilo zywyj wogi, basisko choby jo, nale telko za knap hymda, spod kieryj jeji colko ta wampa wylazowala. Miolech ci utropa ezli jejij to wszysjko na sztreka niy sleci, nale moderno... i tela. Ludzie, to jes dobre, co jo jes juz siedymdziesiont lot zyniaty – bo miarkujecie, co chopowi sie lata zyniacki tuplowanie rachujom), bo bych sie ci juz cheba nigdy i nikandy za babami niy lobejrzol. Miarkuja, co jo tyz niy jes Robert de Niro, nale tyz niy kozdo, kiero sam po naszych Pniokach fyrto jes Jane Fonda, Katarzyna Skrzynecka lebo piyrwyjszo, downiyjszo, a terozki siedymdziesiynciolytnio Brigitte Bardot, co juz niy rzykna lo tyj angyjberze co to niy poradziyla zaspiywac naszygo hymnu na mistrzostwach swiata.

Nale, podwiyl co, to trza pedziec, ize to ci je maszkytny miesionc. Krom tego, ize to je telki czos we kierym wszyjskie, wszyjskim przajom (styknie mietla w babskie szaty loblyc i we cmoku w antryju postawic, coby chop logup), to jesce bez colki miesionc idzie ciyngiym fajrowac. Kiej sie ino piyrszygo napocznie, i to jedne na richtik, a inksze udowajom co telkigo swiynta niy ma (nale fraj lod roboty niy darujom), to tak juz sleci. Trzeci moj, szlus ze drugom wojnom (juzas dwa dni), Swiynty Florijan, kierego to juz zodyn niy boczy i dalszij. Lo siodmym, losmym i dziewiontym to juz szkryflol, tela co dziepiyro terozki wszyjskie sie jargajom jak to naszymu prezidyntowi nacharkol Putin na gymba, tela co zodyn nie spomni, ize ino my poradzymy kozdo haja rozfaklowac, bo nom sie zdo, co my som nojbarzij mondre i nojbarzij pamiyntliwe na to wszyjsko, co inksze juz downo przepomnieli i majom ... wiycie przeca kaj, pra?

A fto jesce boczy telki srogi romraj nikiej bol tyn „Wyscig Pokoju”? Te kacanie Wilczynskigo, Krolaka, Staszka Gazdy, niyskorzij Szurkowskiego, Szozdy lebo Czechowskiego  i inkszych  wizgyrnych karlusow, kiere sie niy dali w krupy dmuchac, we poganka duc. A terozki? A terozki, to krom naszygo Malysza (no, i naszyj Otilki, kiero sie juz na blank drobne klepoki bez te ryklamy przeciepla ze papucia na lac, blank sie zwekslowala), to ci juz zodnygo szportowca u nos niy ma. Bali i te co sie na ringu, na macie ringujom durch dostowajom lod bele ciaracha po rzici (choby tyn nasz Golota), i ino jesce dziolchy poradzom tak na isto po chopsku inkszym nadrzistac podug lot.

Nale, jes ci we moju jedne swiynto, lo kierym niy idzie przepomniec. Jes ci to tyn  „Dziyn Matki”, Mamulki, Mamuski, Mamecki, i jak tam jesce fto bydzie ci to mianowol. We tyn dziyn trza chocia roz wybrymzowac, haltnonc, lajstnonc Jim  jakie blumy, tytka konfektow i podeptac, tam kaj na nos na isto niy poradzom sie doczkac, kaj zawdy je plac przi stole, kaj zawdy nom przajom. Tam trza tyn kusik na te posmorszczane lod roboty rynce dac, piyknie, szykownie podziynkowac za ta utropa, za te storanie bez colki zywot. I niy godejcie, ize przi tym colkim tyraniu za zlociokoma moge byc knap ze czasym, ize mozno zaboczyc lo Tyj, kiero nos na tyn swiat wykludziyla i na ludzi wyrychtowala.

I tak sie ino medikuja, coby zas te nasze dioseckie angyjbery tego swiynta nie zwekslowali, bo Amerikony fajrujom tyn dzien na dwa tydnie przed nami. Niy powiym kiej, coby niy bolo na mie, ize tyz gawca sie na tych ponabushowych kowbojow i kca coby my tyz mieli nikiej ze Walyntynkoma, Halolinym, jakimsik swiyntym Patrikiym i inkszymi tam gupotami. No, toz wszyjskie we szczwortek dwadziestego szostego trefiomy sie u naszych MAMULEK !!!  Niyskorzij zista, szykowny kolocz kafyj we zbonku i sztrikowanyj hymdzie (fto to jesce ze naszych modziokow boczy? A fto mi rzyknie jak sie kiejsik na to godalo?). 

No, toz momy chnetki tyn nojpiykniyjszy miesionc moj za sia. Nojgryfniyjszy nale i blank bamomtny. Mojiki juz downo przekwistli, gynsipympki tyz. Som jesce majglokle, znacy konwalijki, a ptoki to latos richtik bez lopamiyntanio, wcas sie do bajstlowania modych chyciyli. No i kasztony sie colkie kwiotkoma wysztiglowali, a flider we zegrodkach sie na modro i biolo poloblykol. Piyrwyj to we moju mode dziolszki plytly sie wionki z mojikow a terozki to ci juz tego zwyku niy ma, ino za to w gole pympki wpinajom sie lone roztomajte ringi i pieszczonki. Tyz fajnie ino kiej przindzie co do cego, to sie cowiek moze fest loszydzic i pieronym przi tyj babsko-chopskij robocie zametlac. Kiej my som przi kasztonach, to pewnikiym wszyjskie chocia trocha szkolone spomnom sie „matura”. Moj umrzity Lojciec – Ponboczku swiyc na jago duszom – to mi ciyngiym lozprawiol kiej lon robiol ta matura u takigo rechtora, kiery sie Batko  mianowol. Mondry ci tyn rechtor bol jak sto dioskow a serce to ci miol dlo tych swojich szkolorzy telkie wielgie, ize go jesce terozki – te co jesce niy wykopyrtli – spominajom ze slimtaniym. A nojbarzij to cheba tyn za kierego lon sie bez ta lostatnio wojna dol sie zatrzasc (kipnol bez jodla) we Auschwitzu. Nale, nikiej to u nos, swiyntym to ci lon niy lostanie bo przeca niy za wiara, ino za jakigos lochyntola-szkolorza sie poswiynciol.

No a moj Lojciec, jakech jesce dyrdol do siedymnostki na Pniokach, to mi sztyjc do leba tuk i festelnie tuplikowol cobych niy bol zgniyly, ino festelnie brol sie do bildowanio, do sztudiyrowanio. A terozki ci zbajstlowali telko „matura”, ize bez chnet dwa miesionce szkolorze niy miarkujom ezli som juz po, abo jesce bydom lod napoczniyncio na bezrok jom zdowac. Ludzie! Wiela to bolo i jes lostudy ze tymi „maturami”.  Bo to i na sztudia mialo byc wyjnscie bez inkszych prifongow. A sam psinco. Wszyjskie uniwerzityjty sztalnujom, szpekulujom  coby sam jesce tym modziokom na lostuda zbajstlowac. I sam mi sie spomnialo coch to  jesce lonskigo roka uwidziol we jednym szynku, kaj lojce ze jejich cerom podeptali, kiero telko „matura” erbla (no, mozno i za cosik?). Cera telkigo angyjbera, takigo  „nowobogackigo” asi sie niyskorzij we szuli:

– Wczorej moj tatulek wziyni mie do szynku, do szykownyj gospody, boch jes juz po tym „swiadectwie dojrzalosci”. Cego jo ci tam niy ckala, niy jadla, i niy slepala! Nojlepszyjszy „kawior”, „homary”. „lostrygi”, jakiesik losmiornice ze grila...bol i schaumwein, znacy „szampon” lebo cosik telkigo. Takech sie lobzarla, nackala, takech sie natutala, ize bych chnet uswiyrkla, umrzitla.

Na to jedna chudobno dziolszka godo:

– Chnet bys uswiyrkla, umarla, ja? A co ? Tatulkowi niy styklo juz na to pijyndzy???                                                                                          

A downij? A downij we moju to niyjedna szwarno dziolcha spominala sie sztrofki Cypriana Kamila Norwida (jo tyz Go mom festelnie rod i we srogij zocy):

Gdy po deszczu, po majowym

Wstega teczy cicho splynie,

Ja w wianeczku lilijowym

Biegam sobie po dolinie.

Biegam, latam kraze w kolka,

Po dolinie, po jeziorze,

I w glab patrze jak jaskolka,

Gdy zimowe zwiedza loze.

I niy gryfne to, ckliwe, libezne tela co terozki modzioki  majom rade inksze uciechy a sztrofki, to pieronym gupie i cepiate przilazujom jejim do palicy, kiej sie ino cegosik nacpajom. Niy byda godol cego sie szluknom lebo dychnom, bo mi sam jesce rzyknom, co jo do tego kca naraic, tak nikiej godali mi wtynczos, co jo ciyngiym ino lo gorzole sam lozprawiol.

Nale, mozno styknie sam tych sztrofek po polskimu, bo jesce mi juzas sam ftosik przeciepnie, co jo barzij po polskimu nikiej po naszymu godom. Styknie !

Sklad, sklep, downy konzom. Po poledniu dziecka deptajom ze szuli, bo terozki kiej skuplowali u naso we siedymnostce wszyjskie podstawowki a kaj indzij zbajstlowali gimnazjomy,  niyftore szkolorze deptajom i po poledniu do szkoly ... wszyjskie miarkujom, co terozki dzieckom zodyn rechtor niy moge nic pedziec, niy sprzezywac lebo lobziym szczinom po palcyskach lebo bez rzic prasknonc , a co dziepiro prontkiym po gracach. Idzie ci poruch telkich gizdow (cosik ze szostyj klasy), wlazujom do tego konzomu i jedyn napoczyno sztalowac... roztomajte maszkyty, cosik do slepanio... Przedowaczko sie pyto ezli mo tyn lochyntol jake  pijondze, jakiesik zlocioki? Mom, mom! I dalszij fest sztaluje. Kiej juz tak lobsztalowol na jakiesi styrdziysci zlociokow pado, ize styknie i ... smiato ze skladu.  Zrobiol ze tyj przedowaczki afa, gupola i citnol. Mozno niy tak blank, boch go za szkrawitel chyciol. I Wiycie co mi tyn spikol pedziol? Ano, mom sie dac pozor, bo kiej mie jejigo lojciec chyci to mie do gyrichtu, do sondu podo, ize jo „molestuja”  smarkatego, co jo jes mozno jakisik „pedofil”!!! I to my sie terozki doczkali, smarki mogom wszysjkim reskiyrowac a lojce jesce rzyknom co majom festelnie szprytne, zwyrtne i szportne dziecka.                          

A tak blank juz na lostatek – i wyboczcie jesce jedyn telki fal po polskimu  – kiej juz sie bydziecie stroic, rychtowac do swojich Mamulek ze kwiotkoma, ze flidrym i majglokloma lebo ze jakimsimi  konfektoma, bombonieroma, tortoma i cym tam jesce, spomnijcie sie telkie sztrofki Teofila Lenartowicza, kiery spominol na lostatek dziewiytnostego wiyka jedna – i jak gryfnie spominol, bo jeji dwojol –  jedna Mamulka:

Matulu moja, powiedzcie przecie

Coscie widzieli na tamtym swiecie?

– O! Moje dziecko, bylam ja w raju,

Gdzie drzewa rosna jak w naszym gaju,

Same jablonie i wielkie grusze;

Na nich najczystsze umarlych dusze

Za dobry zywot, za swieta cnote

Poprzemieniane w owoce zlote

Na cienkich pratkach pod liscmi wisza,

W cieplym sie sloncu pieknie kolysza;

Ale ich z drzewa zrywac nie trzeba

Bo zaraz leca w gore do nieba.

Szloby sam jesce mocka lo tym nojgryfniyjszym miesioncu godac, choby ino telko powiarka: witej nom mojiczku ze nachtigalym we gojicku! Nale, terozki modzioki majom cosik inkszego we palicy, we filipie nikiej suchanio nachtigala, slowika. I tyz mozno jejim niy nastyknie czasu, niy nastyknie uciechy skuli tego, co to jes na isto nojgryfniyjszy miesionc we roku, ize wtynczos colko prziroda sie cuci, i co wteda idzie jesce mocka gryfnego zbajstlowac, na co i lojce i Farorze dowajom „dyspynza”. I beztoz wszyjskim, modym i tym, kierzy sie przodzij uploncli (cobych niy pedziol, ize som stare) winszuja mocka uciychy, mocka frojdy, wiela, nale to wiela jesce babsko-chopskigo szportu, no i wszyjskiego cego jesce cowiek poradzi we moju doczkac.

A godol, fandzolol nikiej zawdy we pyndzialek

Ojgyn z Pniokow