Moj za sia!   / na 30 maja 2005r
Ojgyn z Pniokow 30.05.2005

No, toz momy chnet tyn nojgryfniyjszy miesionc, miesionc dlo przonia, tyn blank mechniony, pofyrtany i  bamontny miesionc za sia. I sam telki jedyn wiyrszoklyta  Kazimierz Przerwa Tetmajer poradzi naszkryflac cosik telkigo :
„W te cicha, senna, wonna noc majowa
Czuje twe rece ponad moja glowa –
Slonia mi swiat.”
Gryfne, pra?  Niy idzie pedziec, kozdy miesionc mo i dobre, i gorszejsze zajty, nale moj to je na isto blank inkszy. Lo latosnym dwatydniowym fajrowaniu, ja, ja byli telkie co we moju tela fajrowali (porachujcie to gynal), lo moikach, lo biolym i modrym flidrze, czesniach i swiyzym grincojgu ani tyz lo tych szykownych dziolchach i zolytach niy byda juz szkryflol, chocia mi je festelnie tynskno i ckni mi sie  za tymi mojami, kiere przefurgli mi fest kole kichola, izech sie ani som niy  spomiarkowol. Przeca i Wom tyz  tygodziyn za tydniym, miesionc za miesioncym, rok za rokym prujom, gzujom choby fliger, a zycie przeciyko, ciurliko nikiej woda bez cedzitko, miyndzy palcyskami. Nale, poruch mojow niy idzie zaboczyc, na isto niy idzie przepomniec.
Bol telki moj, kiej Hitler bol kaput (a moj Lojciec prziszol, przikludziol sie nazod ze tego Ausschwitzu). Bol ci tyz moj, kiej Stanik Krolak tak sie kacnol, tak gzul, ize wygrol dziewionty „Wyscig Pokoju”. A wiela uciechy (i lostudy) bolo, kiej Poloki we 61 roku wklupali Ruskim we fusbalu. Zas lod siedymdziesiontygo roka bez pora lot Poloki (ze Richatym Szurkowskim i niy ino) dowali tak wszyjskim w dupa, aze sie kurzylo. Tyz we moju (we 75. roku) potajlowali ta naszo Polska na styrdziysci dziewiync konskow. A zasik jedyn gizd-Turek tyz we moju prasknol ze pistolle naszygo Lojca Swiyntygo (boczycie jake to bolo we colkij Polsce slimtanie i rzykanie?). No, mogbych tak jesce mocka wyrachowac, nale przeca kozdy snos mo tyz ci tam cosik przed sia.
We moju snadno sie u nos festelnie fajruje chocia je jedyn telki dziyn bez kierego te colkie nasze zycie boloby bez cweku. Rozlajzi sie lo tyn „Dziyn Matki”, kiej kozdy musi lo swojij Mamulce boczyc, kiej kozdy bali i stary pryk musiolby po klynczoncku te mamulkowe, zbakane rynce, te gorscie lod pranio bez rojmatyka sztalchnione, kusikowac. Bo przeca fto jak niy Mamulka sklapnyli nom grace i naumieli do porzondku rzykac „aniyle Bozy, strozu moj”?  Fto tyrol we nocy do dochtora, kiej chyciola nos laksyra po habniyntych sztachlokach? Fto z ranca, kole  polednia i na lodwieczerz rychtowol jodlo, choby ino zupa ze teksa, ze papioka? A chocia i tam Mamulka niyrolz chlastla bez rzic kopysciom, abo jakomsik lapom, to przeca ino skuli tego, ize nom przola i kciala coby my na ludzi wylejzli. A i tyz Mamulka poradziyli sie nojbarzij chichrac, kiej sie lo Niyj wice lozprawialo. I tu mi sie spomniol telki jedyn loszkliwy:
– Mamulko, mamulko, kuknijcie ino wartko bez lokno – wrzescy telki gizdowaty  lochyntol na colki plac.
– A cozes to kciol, najduchu jedyn – lodwrzeskla ze lokna mamulka.
– Ano, nic, ino Bercik niy kciol wierzic, izescie som mamulko swidrato!!!
Abo jesce jedyn ze inkszyj zorty:
– Prowda to mamulko, ize jodlo je lod Ponboczka? – pyto synek.
– Prowda, na isto prowda synecku.
– A prowda to je, ize gyszynki wrazuje pod chojna Dzieciontko?
– A dyc tyz prowda synek.
– A pedzom mi jesce ezli to je prowda, ize dziecka przipyrcy do dom boczon?
– Ja, to tyz ci je prowda.
– No, to pedzom mi mamulko po jakiego dioska trzimomy we chalpie naszygo tatulka ???
He, moj to tyz Boze Cialo, latos we tym som dziyn co mamulkowe fajrowanie. Tela, co ja tam za wiela niy byda lo tym lozprawiol bo som inksze, mondrzyjsze, kiere ciyngiym i we tym dioseckim „internecie” i sztyjc ci mie nawrocajom, chocia same we jednyj gracy majom krziz, a we drugij oksza coby kozdygo – co inakszij miarkuje nikiej Lone – poradziol zarozki bez leb prasknonc. Znocie przeca wiela, mocka takich, pra?
A kiej tak my sam som jesce przi tym moju, to mie sie spomnieli terozki sztrofki telkigo gryfcoka Wiktora Gomulickiego:


Majowych zmrokow
Minal szal...
Wicher z oblokow
Krase zwial.
Stroja sie drzewa
W srebrna kisc,
Momento spiewa
Uschly lisc...
Ci, co z zachwytu
Mdleli wraz,
Gdy drzal u szczyru
Swiatel las –
Cieplych na jesien
Strzegac gniazd
Szydza z uniesien,
Roz i gwiazd.


Jakech juz pedziol momy chnet i tyn moj forbaj. Tyn ci to szykowny, sztramski i nojgryfniyjszy i nojszwarniyjszy miesionc we roku, kierego bali i nasze rajce lebo posly niy poradzom pobulic. Natynczos przeca wszysko ci zacyno kwisc, i czesnie, i flider, no i dyc kasztonce. Kiej ci juz te kasztonce majom galantne kwiotki to szkolorze juz sie rychtujom do rajfprifonga cyli „matury”, kiere latos to zetrwali aze dwa miesionce skuli tych wszyjskich  „resztrukturyzacji i modernizacji”. Latos to jesce szlo – kaj niy kaj – po starymu, nale rest to ci to bolo ganc inakszij (coch juz sam szkryflol i niy byda tuplowanie godol). Chocia jo tam dowol pozor co lo tym te wszyskie angyjbery szkryflali i lozprawiali, alech i tak niy spokopiol  lo co sie rozlazi. Bo przeca i ta ministrowo gryjfini Radziwill (i niy ino lona) tyz ci we telewizyji tela nametlala, ize tego niy posklodo i sto amerikanskich stolorzy. Rechtorom tyz lostatek szkocin ze leba wylatuje skuli tego, ize te colkie ministry tela nasnochwiali (a juz nojwiyncyj tyn profesor, kiery niy poradziol rachowac), ize idzie przijsc lo rozum. Nale, jo sie tam lo to niy musza sie starac, bo mom ci to wszysko za sia i niy moja to utropa cy to na bezrok colkiym pochytajom. Niy byda tyz inkszym to przciepowol, chocia tu mi sie teroz  spomniol taki jedyn wic.
Szlus, fertik tego szkolnygo roku; do rechtora przilamzi, przilazuje telki jedyn najduch i pado:
– Panie rechtorze, moja mamulka dali wos piyknie pozdrowic i na gyszynk za ta colko flyjga lo mie posylajom wom tego hyndyka, tego srogigo pultoka.
– No, to piyknie i rzyknij mamie co jo jes festelnie rod, ize loni niy pozalowali takigo gryfnego i masnego pultoka dlo mie.
– Wiycie, panie rechtorze, nojprzodzij to matula i mieli jankor, nale kiej go nasz Burek chyciol za chyrton i go harnol, do imyntu zagryz, to ci sie bali i uradowala co go wom mogom gyszynknonc.
Nale, tyn gryfny moj  to i komunije, i komunionfajery ( u nos we „Jozefce” aze dwie niydziele za rajom). Downij to kozdy bajtel dostowol lod potkow abo buksiok abo kolo i do tego trocha maszketow. Terozki to ino komputry, knipsaparaty i ... rolery. Ha, ha ... i jesce niyftorym bajtlom to lojce dowali wyproscic dakle, blank je wyszpanowac coby niy lodstowali lod palicy nikiej to niyftore majom. Boczycie jak za downego piyrwyj my na takich rolerach ze kuglagrow z kozdyj bele jakij gorki sjyzdzali aze sie lecy kedy musialo rziciom brymzowac. I ta moda terozki sie wroco, ino ze terozicki to som take te rolery galantne ze colkimi bajeroma, fankoma, brymzoma i co tam ino jesce. No, i te komunionfajery. Downij to sie rychtowalo to w doma a ino lojce i ujki dowali pozor, ize bonto bralza jes dlo bajtli, a te biole zeltry dlo lojcow. Latos bol ci u nos blank inkszy fal. Colko srogo  familijo Gmyrkow lajstla swojimu synkowi fajer we szynku. Lobsztalowali sie tam  jodlo, olber je przismycol i juz mieli dzioc, kiej loroz Gmyrcyno przikozala sztram nojprzodzij porzykac.
– Jezderkusie ! Mamulko – wrzescy jeji synek – przeca my za to placymy, to po co momy rzykac do Ponboczka, ize nom dol te jodlo ?
I tak ci to terozki jes, ize za to za co sie buli niy potrza nikandy dankowac. Pra?
Lotwarli ci u nos we Chorzowie nowy srogi „hipermarkyt. Jaki? To niy byda godol bo to ryklama. Trza bolo doczkac poranoscie lot kiej tyn nasz gryfny AKS skalyli, chocia byli telkie, kiere bez loziym lot godali – nikiej Rejtan – ize po jejich trupie. Nale jes, chocia naobkolo we wszyjskich miastach juz downo telkie som i lonsko niydziela wroco sie nazod jedyn ze mojich kamratow-pynzjonistow i godo nom sam na Krojcce:
– E, bocza, pamiyntom kiejech bol smarkaty, mamulka dali mi piync zlociokow cobych zrobiol sprawonki, a jo prziszol nazod do dom ze polnom  tasiom; wuszt, kyjza, chlyb, marmelada ... a terozki, to co? ... wszandy zdrzadla, kamery ....
Chocia, chocia, kuknolech sie do mojich tam roztomajtych szkryflolow i zech ci wysznupol, co piytnostego moja we piyncdziesiontym roku na fest zasztopowali downiyjszy, jesce przedwojynny Zwiazek Harcerstwa Polskiego i przemianowali to na OH, Organizacja Harcerska, kiero miala ci byc lochronkom dlo  telkigo loszkliwego ZMP. Dugo to niy zetrwalo, bo juz we piyncdziesiontym szostym mieli my nazod ZHP, kiere bralo szimel ze anglickich skautow telkigo Roberta Stephensona Baden-Powella. Jo tyz ci przi tych harcerzykach (lodszkliwce godali: hajocikach, nalre to niy ta samo zorta) bol dobre pora lot i na lostatek miolech ci gryfno „druzyna zuchow”. Niy byda sie sam asiol, nale bolech wtynczos nojmodzszy „druzynowy we Polsce. Zetrwalo pora lot i juzas kozali dziecka metlac we polityka i dolech sie z tym pokoj, bo jo rod miol dziecka, jejich uciecha, jejich gracki i to co mieli rade na te nasze „zbiorki” do siedymnostki przilazowac, nale niy coby jejim kyjza ze filipa bajstlowac. To juz ci jes blank inkszo bojka i mozno kiej indzij wiyncyj lo tym byda godol? A na isto jes lo czym!
A przi tym moju juzas mi sie cosik gryfnego spomnialo. Bol telki mondrok Milosz Kotarbinski (miol gynal dziewiyncdziesiont lot kiej mu sie zemrzilo), kiery niy szkryflol za tela sztrofek, bo bol to malyrz i rysownik (a ku tymu lojciec Tadeusza Kotarbinskiego, naszygo nojbarzij wywolanygo polskigo filozofa), kiery nale telkie ci sztrofki tyz kiejsik bol naszkryflol:


W cichy wieczor, noc majowa
W dal po rosie piosnka drga,
Serce slyszy kazde slowo,
Kazda nutke dobrze zna...
Zawsze nam na nowo
Koi dusze cisza ta.


Kciolech jesce dzisioj cosik lo tym napoczniynciu moja pedziec, tela co mie juz terozki czasu jes zdziebko za knap i mozno to rzykna ... na bezrok, ezli mi jesce we tym radijoku dajom zwol na te moje lozprawianie?
A terozki cosik blank ze inkszyj faski. Wiycie (boch juz szkryflol) co momy we „internycie” Krzinka Slonsko i Lauba Slonsko, i godom Wom co werci sie tam wlyjzc. Roztomajcie tam szkryflajom, nale jes tyz jedyn nawiydzony, kiery kajsik we Helwetach miyszko. Naszkryflol ci bol tak (to ino zdziebko, co sam wciepuja, a szkryflom gynal po naszymu, bo Lon  tam za tela niy poradzi): „Pieronie we jakim kraju jo zyja? Coroz to barzij cuja sie sam cudzy. Coroz to mynij miarkuja samtyjszych. Niy ma zocy dlo inkszego cowieka. (...) A piykny to kraj choby ze bojki ... Tak fest kciolbych sie sam cuc nikiej w doma.”
Toz do pierona chopie przikludz sie sam na Slonsk nazod, sam kaj i ludzie som inksze i niy WAJEJ!!! Cheba, co tyz Ci sie i sam niy wszyjsko zdo, bo sie ze zodnym niy poradzisz byc druzny a pewnikiym i  Ciebie zodyn niy poradzi sciyrpiec. Nale, mozno to juz jes to, co jo jes bodlawy i niy poradza telkigo gupigo jamrowanio szczimac.

No, i to by bolo na dzisioj a berol nikiej we kozdy pyndzialek

Ojgyn z Pniokow