Trzinostego, trzinostego... / na 13 czerwca 2005r
Ojgyn z Pniokow 13.06.2005

No, toz momy trzinostego, ... trzinostego, nawet w grudniu jes wiesna ...no, dobra, niy byda sam wiskol bo przeca znocie ta spiywka i to, ize we tego trzinostego fest gryfniyjszy jes tyn nasz pofyrtany swiat. A niyftorym to tyn trzinosty, i to bele jaki trzinosty, choby i niy we piontek – mocka lostudy poradzi zbajstlowac. Nikiej sam mie, nale lo tym zech juz sam godol i niy byda tego tuplowanie eklerowol.
Godolech tukej lonski tydziyn lo dzieckach i lo tym loszkliwcu, kiery sie mianuje Rzecznik Praw Dziecka. I zodyn sie niy miarkuje, co to jes na isto ganba, coby za nasze pijondze chop ze jejigo kamratami po swiycie fyrtol a dlo dziecek blank niy nastyknie zlociokow i wszyjskigo jes dlo nich za knap. Wciepli jesce jedyn konsek sniym we lonsko sobota. I wiycie, tyn loszkliwiec jesce udowol co jejigo ftosik kce sam „politycznie” ukrziwdzic, jejimu sam wszyjskie ino kcom ublizyc. To sie juz przeca blank niy do suchac, kiej ludzie frechownie, ze grubelockom telkom fresom poradzom rzondzic, ize corne to jes biole. Kiej, kiej tych strupow i gizdoni yntlich wyciepnom na hasiok i hangnom na klopsztandze? Bo przeca same cheba (abo jo wiym?) miarkujom gryfno slonsko powiarka (chocia niy, bo Gorole gawcom coby ino dlo sia zmachlowac!): „Cudze dziecka niy nakormisz” – i to sam gynal widac, a juzas mondroki (pewnikiym nikiej tyn sam gizdowaty Paulek – rzycznik lod dziecek) godajom telko powiadaczka: „ Fto mo ule, tyn mo miod, fto mo dziecka, tyn mo smrod”. A juz kiejsik downo, bo jesce przodzij drugij wojny swiatowyj telki nasz festelny pisorz Adolf Nowaczynski naszkryflol bol telkie gryfne slowecka:
„Zyje obecnie w Europie kilka tysiecy ludzi z roztrzasania kwestii, jak ulzyc nedzy bez koniecznosci pomozenia jej”.
Niy jes to gryfne, i nale, cy niy klapuje do naszych lot, do naszych poslow, rajcow i tych wszyjskich, kierzy sie bydom na podzim ryli do koryta ( co jo godom, co jo godom?) do Syjmu, do prezidyntury, i ino skuli tego coby nos sam juzas – jak to juz lod piytnostuch, szesnostuch lot machlujom – hilfnonc, nos spomodz. Tak ci sam godajom, chocia zawdy tak prawiyli i mozno jejim juz terozki tak na isto niy bydzie zodyn do lostatka wierzol. Bo ino – jak szkryflol tyn som Nowaczynski – „... zawisc ma najwiecej rezygnacji w sobie. Z ochota nawet zrzekamy sie wlasnych korzysci, bylesmy zagwarantowana mieli SZKOD blizniego”.
A godol ci juz za starego piyrwyj Aleksander Fredro (mozno jo to po naszymu byda rzondziol):
Lod gupich som sie cowiek lochroni,
Lod mondrokow – nie nos Ponboczek broni.
Styknie tego, bo jesce mi sam ftosik przeciepnie co jo sie tak uwzion, coch jo jes telki zazarty na tego jednego loszkliwca. Niy, nale pieron cowieka moze trefic, kiej sam dziecka tyrajom po hasiokach, kiej dzieckom naszym sie szklodzi i majom we tym modym zywocie na isto srogi krziz i mierzionczka a sam telkie marchy i bezkurcyje ciepiom na lewo i prawo naszymi, udajom nasze podatkowe , sciubione zlocioki. Te same dziecka na kierych szporujom a i festelnie fechtujom roztomajte „akcje charytatywne”, coby lone mogli sie wykludzic na te „zielone szkoly” i kierym ciyngiym i na tunki, i batki, i na bele co jes knap zlociokow. A wszyjskie sie lo te dziecka tropiom, i tym barzij, im barzij jejim do geltaku dociepujom roztomajte prymie i srogie gyszynki. I niy godom sam juz lo tych lazarytach dlo dziecek, kaj tyz corozki mynij tych borokow moge sie flyjgowac i lyczyc.
Mozno to niy bydzie terozki nojgryfniyjszy wic, nale spomnialo mi sie coch uslyszol u nos we Chorzowie:
Rzyknijcie mi panoczku na co wy sie tak na richtik skargujecie, co wom zawodzo? – godo dochtor do jednygo niymocnygo we krankynhalzie. Ino... niech mi sam loni panoczku niy spominajom lo naszym rzondzie i tych wszyjskich ministrach, bo tela czasu to jo terozki niy mom!!!
Moj jedyn kamrat ze Hamburga, Toni, naszkryflol kiejsik bol, ize kierymus rechtorowi napocznol we szuli cytac cosik ze proznego hefta bo niy kcialo mu sie szkryflac tego co to Wiycie „zadanio domowego”. He, i sam mi sie spomneli tyz telkie fale ze czasow kiej jo jeste pyndalowol do szuli. Nojprzodzij we naszyj „siedymnostce” to bolo tak:
Jakech juz poszol do siodmyj klasy (ja, tak kiejsik bolo, co podstawowka miala siedym klasow) zarozki we wrzysniu prziszol ci do nos nowy rechtor, kiery miol byc naszym wychowawcom. Wicne ino bolo to, co jesce we lipiymiu i we siyrpniu grali my sniym we fuzbal na placu abo na plantach a terozki to miol byc nasz srogi rechtor. Miyszkol ci lod dwie chalpy dalszij lodymie, a ize bol telkim duckiym, to my sie tam za tela sniygo przi tym fusbalu niy robiyli, niy mieli my go we zocy.
No, prziszol, lostal naszym „wychowacom” i ... bol colkiym gryfny i ku tymu mondrok. A, ize jo juz wtynczos czytol telkie ksionzki nikiej: „przigody dzielnego wojoka Szwyjka”, a nojbarzij wszyjskie ksionzki Emila Zoli (znocie, bocycie, pra?) to mie jakiesik tam „lektury obowiazkowe” blank niy byli gyszpant.. i beztoz zech jejich noy czytol. A tu ci mie lapnol nasz rechtor Walczak ezli jo tam czytol ta „lektura”. Niy bocza juz terozki, kiero, bo to bol jakisik piyncdziesiont trzi lata tymu nazod, ino godom: JA. I tu ci sie napoczlo. Zawdy tyn rechtor cosik dogadywol, cosik dopedziol a terozki, jo godom (co zech lod kamratow uslyszol) i napoczynom lozprawiac. Ludzie! Godolech colkie pol godziny a tyn rechtor nic. Kiejech juz dociongnol do fajrantu, we klasie bolo ci tak cicho, ize koprucha szlo uslyszec a na lostatek rechtor Jozek Walczak rzyknol tak:
– Wiysz Ojgyn, cwajki ci niy dom (wteda byli cwajki nikiej terozki jedynki), bos duzo godol i ... niy tak blank gupio. Nale, kiejby tyn pisorz, tyn co ta ksionzka naszkryflol, uslyszol cos ty sam narzondziol, to cheba by sie prasknol we palica.
I ... niy bola by to „lektura obowionzkowo”!!!
Drugi fal to bol blank inkszy. Jo zawdy bol diosecki angyjber, telki graf von rotz i miolech uciecha kiejzech mom rechtorowi (i niy ino) cosik na lostuda zbajstlowac. Miolech ci przed maturom telkigo szykownego, nale tyz maluskigo, rechtora, kiery sie Wolczynski mianowol. Lon festelnie miol rod tego Boya-Zelenskigo, i szlo u niygo wiela zgobic, wiela erbnonc kiej sie poradziylo jejigo konski godac. Nale, mie sie zdalo, co jo byda lepszyjszy. I tak jakosik po pol roku we tyj szuli trefiylo na mie coby przecytac to, co kozdy snom miol naszkryflac jako „praca domowo”. Jo tyz naszkryflol (Toni, dej pozor) a izech zawdy sie zicnol we piyrszyj bance, trefiolo na mie cobych te swoji szkryfloly przecytol. I tu ci sie napoczlo! Tyn rechtor niy miol ro, kiej byle szkolorz brol za swe jakiesik inksze, cudze slowecka. I zawdy, kiej fto telki wtyknol do tyj „pracy domowyj” kozolinkszymu szkolorzowi wyeklerowac co to znacy.A jo, a jo cytol! Znacy, jo niy cytol ino godol i gawcol sie na tego rechtora. Bolo ci tak jakosik kole szesciuch zajtow we hefcie, i ... jo godol, godolech na spamiync. Lon medikowol, co jo terozki na doczkaniu wynkwiom (nikiej tyn moj kamrat Toni), doczkol azech pedziol co to jes wszyjsko i godo:
– A terozki Ojgyn pokoz mi kaj to mosz wszyjsko naszkryflane?
A jo miol naszkryflane, i to jesce telkim gryfnym handszriftym, telkom gryfnom klalom co to sie wtynczos mianowalo „pismo techniczne”. Co sie tam we tyj klasie dziolo, niy byda godol. Niy jedna gryfno dziolcha sie na mie pogorszola, naszporkowala, bo zawdy niyskorzij, kiej jo czytol, inksze musie tuplikowac wszyjskie te cudze slowecka, kiere jo tam do tych mojich wypocin wciepnol.
Nale, moga jesce ino tela pedziec, co kiej jo juz szkryflol lostatek mojij roboty na politechnice, ta moja „praca dyplomowo” to tych rechtor, dyrechtor zdziebko zrychtowol i pedziol, co jo jom moga mojimu „promotorowi” na Slonski Politechnice” pokozac i krom „technicznych”, naukowych szpecyji jes wszyjsko jak przinolezi.
Miolech jesce i inksze fale. Poradziolech sie naumiec na spamiync wiela roztomajtych sztrofek, i to niy ino tych, co kozdy poradziol. Przeca kozdy, kiery do szuli deptol poradziol za spamiynci pedziec: Litwo, ojczyzno moja... „ i deczko dalszij. A fto poradziol ze gowy pedziec cos telkigo:
Hej uzyjmy zywota!
Wszak zyjem tylko raz;
Niechaj ta czara zlota
Nie prozno wabi nas.
Lebo sztrofki ze „Pana Tadeusza”:
Dwie chylily sie karczmy po dwoch srtonach drogi.
Oknami wzajem sobie grozace jak wrogi;
Stara nalezy z prawa do zamku dziedzica,
Nowa na zlosc zamkowi postawil Soplica.
W tamtej, jak w swym dziedzictwie, rej wodzij Gerwazy,
W tej najwyzsze za stolem bral miejsce Prorazy.
Gryfne, pra? A jo telkich sztrofek poradziol na spamiync wiela, i chocia wszyjskie mi godali cobych poszol kajsik na uniwersityj, to mie dziobli zatargali na ta diosecko politechnika, ze kieryj terozki blank nic niy mom i fandzola Wom terozki telkie gupoty i belafastry.
No, i dejcie pozor! Momy przikozane coby sam we radijoku nic lo gorzole, lo machmolu, lo tyj loparze niy godac, a styknie naszkryflac Mickiewicza i juz cosik telkigo jes. Niy godom sam lo naszych gryfnych powiarkach, lo szykownych powiadaczkach. Nale je momy. Styknie co spomna ino telkie (i to blank niy skuli tyj gryfnyj ustawy „Lo wychowaniu we trzyzwosci):
„Aniyli napranych na gracach swojich targajom”
lebo:
„Choby piol, choby prol, bele by bol”
i na lostatek telko nojgryfniyjszo powiadaczka:
„ Kiej cowiek slepac niy moze – kuko chocia kiej inksze slepiom”.
Mozno sam to niy za tela klapuje do tego dzisiyjszygo jamrowanio nale spomnialo mi sie kiej my kijski ze mojom starom byli u Rusa we telkim gryfnym miescie Soczi. Miyszkali my ci tam we telkim gryfnym hotylu „Zemczuzyna”. Niy dalo mi to pokoj co to tyz jes ta zymczuzina i takech dugo sznupol azech znod, to bola (Polina Zemczuzyna – zona Wiaczeslawa Molotowa). Wiycie tego lod tego dioseckigo „traktatu” Ribbentrop – Molotow.To ci bol telki loszkliwiec (terozki tak godajom), kiery nic niy pedziol kiej Jozek Stalin ci jom do lagru kozol wykludzic. A dzisioj, kozdy fto mo dziura we ... no, Wiycie kaj? i zicnol juz na tym gryfnym zeslu (lod rajcow aze do ministrow i inkszych telkich) zawdy cosik znojdzie dlo swojich kamratow, familijantow i przocieli. I, na isto, jedna Zyta Gilowsko, kiero ciepla legitkom niy robi sam wiesny, bo przeco kozdy snos zno przinojmnij jednygo, kiery tak robi, chocia ciyngiym godo co lon jes blank snozny a grace moge miec direkt coby w nie komunijo wzionc. Chocia idzie pedziej jak godol jedyn moj kamrat – rybiorz:
To je tak, choby ftosik pierdnol we akwarium – zaroki idzie ujzdrzic blazy (znacy bombelki). Nale, zodyn sie niy lodezwie, pra?
Jesce jedne. We niydziela kuknolech na „Niydziela we Bytkowie”. Juzech miarkowol co to bydzie blank do luftu a tu sie pokozalo, co ta istno Grazyna Bulka tyz poradzi cosik pedziec po naszymu boch juz miarkowol, ize ino udowo.
Tak sie miarkuja, co to by bolo na dzisioj a berol, nikiej zawdy we pyndzialek, chocia go nikaj kiej indzij ze Radijokiym niy napytajom

Ojgyn z Pniokow