Styczyn z gowy / na 28 stycznia 2006r
Ojgyn z Pniokow 28.01.2006

No, toz momy juz chnet, za pora dni, tyn styczyn forbaj, zbyte. A richtik bol ci to latos gryfny, zimowy miesionc, kiej nom i mrozym przicislo, chyciylo nikiej sto dzioskow, a i sniega nasulo aze za tela, ize do dzisioj tego niy wszyjskie poradzom lodszalflowac. Downo telkigo niy bolo i mozno sie niyftorym podrzistalo co my to som mozno jakosik Afrika lebo inksze cieplyjsze Szeszele, Kuba abo jakiesik afrikonskie dziedziny. Tyn tydziyn to ci bali we Bieszczadach bolo kajsik tam i trzidziysci piync gradusow mroza. U mie sam na Pniokach to nojwiyncyj bolo dwadziescia pora i tak by tak ludziska festelnie wajali, jamrowali, bo to i ruly kajsik pukli, a i sztromu we kierys chalpie niy blank nastyklo. No, nikiej we richticzno zima, we zima kiej sam u nos we Polsce nigdy te, kiere majom sniyg lodszalflowac, niy som na to narychtowane. Jak jo ino ci dugo na tym gryfnym swiycie fyrtom, zawdy bolo kupa lostudy, kiej sleciol sniyg i te wszyjskie nasze ficywyrty, te wszyjskie piyrwyjsze MPO, niy poradziyli ci blank , na zicher zmiarkowac co we tym naszym „klimacie” lecy kedy bez zima moge, musi ci sleciec mocka sniygu. Uciechy to ino dziecka mieli a razinku nojbarzij te, kiere bez pora dni niy musieli pyndalowac do szuli. Nale, niy wszyjskie mieli dlo smiychu, niy wszyjskim bolo wicnie, bo te elwry, te, kiere niy majom ci blank zodnygo pomiyszkanio ( a jesce te lod hilfy spolecznyj medikujom coby sam jesce dlo sia i dlo swojich kamratow, przocieli nachabic), te wszyjskie starecki, kiere jakosik bez lato dowajom sie rada na hasiokach, te wszyjskie dziecka, kiere juz niy deptajom do szuli – jak i kiej jes szlus ze tom ustawom co kozdy smarkoc do szesnoscie lot musi deptac do szkoly? – a muszom same lebo ze lojcami tyrac po hasiokach, po chalupach fechtowac, fomlowac bele kaj, coby ino zdziebko zelazla nasciubic, coby ze tego szlo jakosik zymla weckac lebo cosik gorkigo sie lajstnonc. Kiejsik godali co Cygon poradzi uwarzic zupa ze papioka, ze gwozdzia, nale to bezmac bolo downi i ... niy prowda, bo terozki ani u brata Alberta niy nastyknom.
Pedziolech, co to bol gryfny tydziyn, gryfny miesionc. Tela, co idzie sie spytac dlo kogo? Mozno dlo tych stosiedymdziesiont chopa, kiere zamarzli we colkij Polsce (do lonskij strzody). Mozno dlo tyj szesciorki dziecek, kiere jejich mamulki wyciepli na hasiok (to wiym ze telewizyji). I mom beztoz srogie zapytani: Panie Giertych po jakiymu po Waszym „becikowym” dziecka mamulki (jo wiym cy to idzie mianowac „mamulki” ?) wyciepujom swoji dziecka na hasiok i niy idom po pijondze, i niy poradzom sie doczkac ezli je fto nojndzie, ezli niy? Dziecka na hasioki, maluskie, nale tyz srogsze, kiere tam muszom sznupac za jodlym, za bele cym coby sie dalo skalic i za co pojndzie sie erbnonc cosik do jodla. Bo niy na zoki, niy na galoty. Somech widziol, kiej jedyn (mozno mo szesnoscie lot) sznupie, zuchto po tych hasiokach, naszol pora starych zokow i pomiarkowol co ci lone bydom dlo jejigo bracikow.
Jo sam niy godom lo tych, kierzi colkie swoji zywobycie skuplowali ze hasiokami, kierzy tam nojdom i niydoslepano flaszka, i stare biksy po piwie, kiere idzie zwekslowac na nowe, i papior, za kiere idzie sie erbnonc gryfno flaszecka „mozgojeba”. To som blank inksze ludzie. Nale, nojbarzij mie idzie lo tych, kierzy kcieli by robic, kierzy by bali i siynie sztrajchowali, bele jejim by ftosik dol tyn fal, ta jakosik robota. I idzie mi lo te starki, kiere majom bezmac cosik tam, jakosik tam pynzyjo, tela co lona styknie ino na plat (corozki drogszy, nale ino we romach „inflacji”, kieryj niy ma we ZUS-ie), na wszyjsko co sie sam u nos mianuje: waser, gaz und szajsy”, na medikamynty, kiere dochtory skuli tego ci „bezposredniego marketingu”, wynokwiajom corozki drogszyjsze i na lostatku na jodlo, na kiere juz blank niy styknie. Cosik ci lo tym wiym, miarkuja, bo jakosik ze tom „sluzbom zdrowio” jezech juz trzidziysci pora lot skuplowany, ize niyskorzij, a jes to na isto nojbarzij bez zima, te wszyjskie starecki, starziki styrcom we raji krankynhalzu, u tego „dochtora piyrszego kontaktu” coby lod niygo (mozno i bali fest dobrygo, milosiyrnego) erbnonc chocia na poranoscie dni telkie „skiyrowanie” do lazarytu, kaj skorzij pynzyji idzie sie i zdziebko logrzoc i zdziebko cosik (licho, bo licho) nackac, cosik do tego basiska wciepnonc. >>>>
A sam, momy szykowny, szpasowny nale i festelnie cepiaty tyjater. Tyjater we Warszawie, lo kierym juz sam u nos zodyn nie kce suchac, zodyn tyz niy kce lozprawiac, wszyjskie majom tego tyjatru, tego cyrkusu za tela. Godom lo Warszawie, lo Syjmie, Lo tych, kiere sie pokiyl co niy muszom lo nic tropic.
Gorko bolo colki lonski tydziyn we tyj Warszawie, we tym naszym syjmie. Ludzie telkigo tyjatru, telkigo cyrkusu to nikaj na swiycie niy ma, no cheba, co u jakisik Nyjgrow, a i te juz niy gawcom sie na nos, ino bajstlujom wszyjsko po jejimu. Szloby sam na isto mocka, sporze, hurma naszkryflac (i godac), nale fto by kciol jesce telkie gupoty czytac lebo suchac we mojich klachach, kiej wszyjskie majom juz tyj polityki polno rzic. Rzyknijcie mi ino cy ftosik we normalnym kraju poradzi sie wystawic co tyz poradzi zbajstlowac styrystu szejscdziesiynciuch poslow nikiej te u nos na tyj Wiejskij. Przeca to, co terozki idzie lobejrzec we telewizyji (i to we tyj panstwowyj, i tyj za „abonamynt”, i tyj priwatnyj) niy wypokopi zodyn kasper ze kabarytu. Co jo godom kasper? Przeca te kabaryciorze, kierych mogymy drugda lobejrzec som styry razy mondrzyjsze, nale niy telkie szpasowne nikiej te nasze „wybrance” norodu. A zarozki po drugij wojnie moj Tatulek, kiery siedziol we Auschwitzu po wszyjskim pedziol jednymu jejigo kamratowi, kiery ci go kciol przeflancowac na nowo wiara, na nowy „socjalistyczny ustroj”:
– Leg mir am Arsch”!
Co by po nyszymu szlo pedziec:
– A fuknij ty mie do rzici!!!
Niy jes to gryfne i festelnie ze cwekiym?
Nale styknie tego, bo niy kca sie sam som nerwowac, ani Wom dopolic i beztoz mozno terozki cosik ze inkszyj faski.
Bo polityka, to tyz jes nikiej ze niyftorymi babami. Tak mi sie spomniol jedyn moj kamrat Antek, kiery jakosik tak jesce przed tom zimom chyciol mie we szynku u Breka za knefel lod westy i godo:
– Wiysz Ojgyn, cosik ci sie symnom dziyje niyherskigo, lipnego.
– E tam, kudly ci wypyrtnoly, jezes wylyniony, mosz glaca, nale to jesce niy wszyjsko, przeca mogesz byc jesce chop jak przinolezi.
– Ja, mozno jo i jes jesce chop, kiej przinolezi, staro jesce niy wajo...
– A depto do kosciola? – pytom sie go.
– Ja, depto, nale za dugo tam niy rzyko ...
– No, toz co ci doskwiyro?
– Wiysz, to jes tak. Jakosik tak lonskij soboty zicnolech sie we gryfnym kafyju, no, mozno we szynku ... no ...
– I co, i co ... mioles pijondze na wyrobianie ? – pytom sie, bo jo juz – skuli mojij Elzy ino ze Swigrom moga deptac do knajpy (kiej znojda „sponsora”, znacy moja babeczka).
– E tam, zicla sie tam dwa tisze dalszij jedna gryfno, szykowno – i nikiej to terozki godajom – „zeksowno” frela, kiero napoczla kurzic cygareta.
– No, i co, baba kce zakurzic cygareta ....?
– No, to co jo, miol barzij szkrabka, smacysko ... na ta cygareta, a niy na ta frela!!!
I to tyz niy jes telkie iptowate, dupkowate, bo – jak godol jedyn mondrok – lepszij miec „parkinsona” i cosik ze achtkika wyloc nizli miec Altzheimera i blan ci przepomniec co sie mialo szluknonc. >>>>
Ftosik na internyt wciepnol fotka knipsniyntego psioka, maluskigo kundelka, kiery kuko bez lokno. I tu mi sie spomnialo, co we naszych familokach – i to niy ino na pniokach – bez lato szlo lobejrzec na dole, lebo na piyrszym sztoku telkie maluskie psioki, kiere zawdy gawcyli ze lokna, Drugda sniymi gawcyli starecki, kiere niy mieli rade srogich psow, bo ino te maluskie byli nojlepszyjszymi przocielami tych olmow, kierym juz i chopy zemrzili a i dziecka kajsik we swiycie, blank lo nich przepomnieli, i ino tyn krojcowany psiok trzimol sie, i bol richticznym przociel. Bola ci u nos na Pudlerski starecka, kiero bez colko zima tyrala ze dwioma telkimi psiokami po naszych hasiokach i ckala – do kupy sniymi – to co znojdla we tych aszynkiblach. Latos ... juz jeji niy ma. Nale kukom juzas we ta loszkliwo telewizyjo a tam pokazujom mi wiela to jodla, wiela to wszyjskigo dobrygo na ta zima nasztaplowali dlo tych wszyjskich „schronisk” dlo psow, kotow i inkszyj gadziny. Mozno to i dobrze, mozno ... ? Nale znom dziecka, kiere terozki – bez nojblizszyjsze feryje – lostanom bez lobiadu bo nasze szule bydom zawarte skuli tego co WSZYJSKIE (a gowno prowda) dziecka wykludzom sie kajsik na „zimoswiska”. A jo juz wiym, kiere dziecka, niy bydom mieli sie kaj logrzoc i kaj cosik do bebechow wciepnonc. Nale, ezli to telkie wazne, ezli to jes wazniyjsze nikiej zwada u nos we Syjmie, ezli haja fto bydzie miol zesel, a fto bydzie musiol – kiejby by bol nowy welonek – chycic sie nowyj roboty ? Bo jedyn telki mondrok (niy jo, niy jo!!!) rzyknol cosin niy telkigo fimlowatego: „Coby yntlich nom we Polsce napoczli rosnonc wyzszij „szyji” gymby zamiast ryji!!!”
I na lostatek. Ezli juz we tym naszym kraju niy bydzie nic do porzondku? Po jakiymu sie pytom? Ano, zemrzilo sie srogimu poycie ks. Jany Twardowskiemu we strzoda loziymnostego stycznia. Niy wszyjskie muszom czytac „poetyckie” sztrofki nale som telkie ludzie, kierych majom radzi wszyjskie. I telkim bol KSIONDZ JAN. Naszkryflom sam terozki slowecka, kierech wyczytol we jednym cajtongu (niy byda godol kierym bo to jes nojmynij wazne):
„Dlaczego ludzie siegaja po jego ksiazki (...) i zachwycaja sie jego wierszami; nawet ci, ktorzy do kosciola nie chodza? To jest wlasnie chrzescijanska dobroc i usmiech ks. Jana – w jego poezji Bog sie usmiecha, wiersze przynosza nadzieje, ukazuja ten swiat wartosci, ktorego brakuje nam w codziennym zagonieniu, w wyscigu z czasem, wsrod niepokojow”.
I sam loroz kukom we telewizyjo (jakiesik gryfne pora dni po tyj smierci) i jedyn ze naszych „purpuratow” blank ci sie na Niygo uwzion i kce go pochowac we kosciele, kierego jesce niy ma, na kiery niy poradzi nasciubic betkow, i mozno ino kiej pochowie tego naszygo (wszyjskich Polokow) ksiyndza i poyty, to mozno ludzie napocznom wciepowac zlocioki do koszycka lebo do pytlika na knebulcu. A som ksiondz Twardowski pedziol bol, co Jimu styknie kwadratmyjter ziymi na smyntorzu. I wszyjskie jesce, te kiere mieli rade Jejigo sztrofki spominajom te pora slowecek:
„Spieszmy sie kochac ludzi tak szybko odchodza
Zostana po nich buty i telefon gluchy...”
A mie nojbarzij, terozki przi tym wadzyniu kaj Lon mo byc pochowany klapujom inksze sztrofecki, kiere pokazowali colkigo ksiyndza Jana Twardowskiego:

„Moj Bog jest glodny
Ma chude cialo i zebra
Nie ma pieniedzy
Wysokich katedr ze srebra
Nie pomagaja mu dlugie piesni i swiece
Ma piers zapadla
Nie chce lekarstwa w aptece
Bezradni
Rzad ministrowie zandarmi
Tylko miloscia
Moj Bog sie daje nakarmic”.

Ja, nie srogich strzybnych katedrow, srogich dynkmali dlo tych, kierzy terozki noma reskiyrujom, abo kierym sie zdo, co reskiyrujom. Downij to Faralony stowiali piramidy, sfinkse i inksze tam swiontynie a u nos... terozki niy jes ci blank tak samo? Kozdy kce sie swoj dynkmal wystawic, wygarnirowac, bo kiej przeca zodyn za pora lot lo telkim niy spomni, to chocia bydzie miol „swiontynia”. Ino jedyn to sie festelnie zniyskorzol i terozki pochowie telkigo srogigo cowieka nikiej ksiondz JAN tam, kaj jesce niy ma zodnego placu. Jo tam niy mom rod godac lo tym we co fto wiyrzy lebo niy, nale toch musiol naszkryflac, bo u nos zawdy musi byc zwada, tam kaj mo byc cicho. Wadziyli sie lo Milosza, terozki mondroki cosik tam wynokwiajom lo Janie Twardowskim (kaj mo legnonc?); a kozdy ino mo swoji interesy we palicy, pra?

Mozno Wom sie to dzisioj niy zdalo, nale fandzolol, wynokwiol nikiej we kozdo sobota

Ojgyn z Pniokow