Idzie moj! / na 29 kwietnia 2006r
Ojgyn z Pniokow 29.04.2006

No, toz momy za dwa dni tyn nojgryfniyjszy miesionc we roku – moj. Na tyn moj to niy ino modzioki sie radujom, nale i telkie stare knakry nikiej jo tyz jakosik tak inakszij na tyn nasz gryfny swiatek gawcom. Spominajom sie mode lata... i Wiycie im cowiek jes starszyjszy, tym barzij boczy jak to downij bywalo. To juz tyz ci wypokopiyli roztomajte mondroki na jakisik amerikonskich uniwerzityjtach, ize po szejscdziesiontce cowiek barzij boczy to co sie dziolo styrdziysci, piyndziesiont lot tymu nazod a mynij to, co bolo wczorej. Spomino mode lata a kiej trefi na drodze staro somsiodka, to niy poradzi zmiarkowac kaj jom mo wrajzic, skontsi ci jom zno? Moj, miesionc we kierym kasztonce napoczynajom kwisc, miesionc kiej juz klara lostro napoczyno grzoc, miesionc we kierym mode dziolchy, gryfne frele napoczynajom sie piyknie seblykac (gorzij, kiej to robiom stare mamzele, kiere niy dali pozor wielaz jejim sie fetu na basisku i polrzitkach nasztaplowalo). Ze tymi to niyftorymi masnicami, ramonbabami to jes tak, nikiej we telkim wicu:
Jedna telko istno, Truda jom mianowali wetla sie ze kamratkami, co wylejzie na plac przed familok blank sago. Uwidzieli jom jeji dwie starszyjsze somsiodki.
– Eli by to bola naszo Truda ze trzecigo sztoka?
– A toc, ize to lona! Tela ... coby ci lona mogla sie tyn jeji klajd wybiglowac!
Moj to tyz miesionc we kierym szkolorze rychtujom sie do tyj ichnij bez pora lot wekslowanyj, „zmodyrnizowanyj” matury. I juzas bydom poltrora miesionca sie nerwowac ezli zdali, ezli niy, bo tela czasu trza rechtorom, ekstra wywelowanym rechtorom na to coby to wszyjsko, co te szkolorze naszkryflali lobadac, rugowac. A jesce ku tymu ciepiom sie lone, ize jejim sie to niy werci i blank to niy gelduje. Bezmac za knap jejim, niy za tela zlociokow za to dowajom. Tela, co te modzioki niy som telkie gupieloki, som na tela zwyrtne, ize sie ze kamratami wykludzajom na tyn czos kajsik na Saksy lebo do inkszych anglikow, coby na rest jejich feryji przidubnonc.
Nale moj to tyz jedna powiadaczka, kiero zawdy nasze starki ciyngiym godali i kozdymu eklerowali, ize: „w marcu koty, we kwiytniu psy a we moju – my”. Nale, jo sie tak medikuja, co to mozno snami niy jes tak do lostatka blank prowda. Bo przeca kiej przilazuje tyn moj, to cowiek sie robi telki barzij zgniyly, ciyngiym lyn go tropi a i jesce – mozno ino telkim starym jak jo – rojmatyka doskwiyro, klapyty niy kcom tak wartko tyrac a i ta plompa tyz tak dopolic poradzi, ize sie cowiek zafucy, usioto choby jakosik damfmaszina nikiej na tyn swoj trzeci sztok sie juz wklechce. To tak nikiej we tym blank starym wicu, kierych sam juz mozno godol. Dwioch telkich starych putrow ziclo sie na bance kole telkigo srogigo „wiezowca”. Tak sie bele co lozprawiajom, spominajom aze loroz jedyn snich godo:
– Wiysz Erwin, jo by tak jesce kajsik poszol na baby, tela cobych niy musiol dugo zolycic ino ruk-cuk i coby bolo juz we prykolu.
– Wiysz, jo tam tyz juz lo tym medikowol a znom telkie dwie dziolchy, mozno niy nojmodsze ale zawdy rade chopom dowajom co ty wiysz a jo miarkuja.
– Niy godej, richtik znosz telkie frele?
– A toc, ize znom! Lone bywajom, miyszkajom sam we tyj srogij chalupie na dziesiontym sztoku. Jo ino bez tyn moj „chlywik”, bez ta diosecko komorka glingna i lobejrzmy.
Erwin glingnol, dziolchy byli druzne i rade napytali sie Erwina i jejigo kamrata Alojza do sia. No, toz te nasze zubry pokwanckali sie do tyj siyni kaj te rzitule miyszkali. Wlazujom do siyni, idom do tyj modernyj szoli, do tyj „windy” a sam przikrymplowano szkartka:
„Awaria, winda bydzie fongowac dziepiyro za trzi dni”.
Lo sto pieronow – godo Alojz. – To co robiymy?
– Ano nic deptomy piechty! – rzyknol Erwin.
– A jezes isty, ize lone nom dajom i niy bydom kcieli zlociokow lod nos ?
– Dajom, dajom, ino podz wartko coby niy musieli tak dugo doczkac na nos.
Idom tak idom, aze na szczwortym sztoku Alojz juzas sie pyto:
– Richtik lone nom dajom, ja?
– Ja, dajom, wiym to na zicher ino deptej gibcij, deptej!
Kiej juz byli na siodmym sztoku Alojz juzas niy dowo Erwinowi pokoj:
– Wiysz, a niy szajsnymy my sie i lone nom niy dajom?
– Jezderkusie, dej pokoj! Kiej ci godom, ize dajom, to juzcic dajom.
Kwanckajom sie dalszij i tak juz na tym samym dziesiontym sztoku Alojz zmochany, usiotany ledwa godo:
– A co ... a co bydzie ... a co bydzie kiej nom dajom ????
Zefel, Zefel – wolo jedyn kamrat drugigo na sztrece. – To ty juz niy zolytujesz ze tom gryfnom paniczkom z kierom zech cie lostatni rolz widziol ?
– Niy, juz niy. Dochtor mi to zakozol!
– A cos ty, moznos niymocny, stynkosz na cos ?
– Niy, to niy, ino tyn dochtor ... to bol chop lod tyj paniczki !!!
Niy poradza zmiarkowac eli to bolo we moju, nale roztomajte fale na ludziska przilazujom. Bo moj to teli maszkytny miesionc we kierym sie tyz mocka dzieje, a nojbarzij to idzie ujzdrzic we zegrodkach, na plantach lebo we naszym, gryfnym panaziyntkowym Parku Kultury. Cy cowiek poradzi sie wystawic co tyz sie tam na tych stromach, w tych krzach, w trowie i we lufcie wyrobio? Przeca wszyjsko, colko prziroda sie cuci ze tego zimowego sniku, wszyjsko kce lod nowa zyc, wszyjsko kce miec mode ... i jak sie tu dziwac modziokom, kiej i telkie wiykowe mamzele, gryjfinie, i telkie stare knakry nikiej jo, tyz poradzom zmiarkowac co jejim tam tyz kajsik cosik wyrcy. Nale, lo tym niy byda za tela rzondziol bo jesce fto rzyknie, ize jo sam jakosik „pornografio” bajstluja. a to niy jes tak, to ino idzie za to wszyjsko tyn gryfny, szykowny moj winowac, pra ?
Tak juz ze trzidziysci lot tymu nazod, tyz we moju, we cugu, kiery sie terozki tak modernie „Intercity” mianuje, przigrucholech sie jedna gryfno frela, a ize lona bola ze Warszawy (a mozno tak ino godala), dugo to niy zetrwalo i chocia bez zyniacki, to wziyni my sie szajdong. I tu zech zahaczol lo bana, lo cug i terozki mozno lo tym. Kajsik zech trefiol gryfne slowecka, kiere naszkryflol bol anglicki zurnalista i historiker Paul Johnson za telkim mondrokiym jesce ze dziewiytnostego wiyka Teofilym Gautier, ize „Banhow chnetki bydzie telkom srogom katyjdrom colkij ludzkosci, placym kaj sie norody bydom trefiac. Juz we altertumie, starozytnosci „architektura”, colkie stawiyni dalo nom szykowne swiontynie, we srydniowiyczu srogie, zocne koscioly, a juzas terozki bydzie sie rychtowac corozki szykowniyjsze banhowy”. I dejcie pozor, flugplac nikaj i nigdy niy bydzie miasto banhowu, tego placu kaj na isto dziyje sie historyjo i napoczynajom kwisc gyfile, „uczucia”, i to te nojbarzij gryfne i szumne. Bali i som Strauss wrajziol do jejigo waloszkow rytmus, kiery wyklupujom kolecka kozdego cugu.
I jo tyz mom festelnie rod bany, cugi. No, mozno niy te dzisiyjsze, te lodropane, sklabustrowane, schacharzone i posztrajchowane bez tych wszyjskich graficiorzy nikiej sto dioskow, nale te downiyjsze ze damfmaszinoma te, kiere jesce idzie ujzdrzic na roztomajtych postkartach, we telewizyji lebo na starych filmach, kaj lone paradnie fucom, smyndzom i damfujom na colki karpyntel. Nale, mozno i niy jes tak blank zle, bo nasze wojewodztwo lajstlo sie styry (ze styrnostuch, kiere sam do nos przijndom) kanadyjskie cugi „Bombardiery”, kiere dwa tydnie tymu nazod pokazowali na naszych sztrekach. I skozcie mi telkigo, co niy mo rod pieslawego kolybanio, gibanio sie tego cugu, kierym sie jedzie fort, kyns drogi i teli czos. A za loknoma smigajom roztomajte gryfne landszafty, „krajobrazy”. My tak ci kiejsik jechali ze mojom Elzom do Rumunii, do Mangalii. Byli to nasze piyrsze wywczasy we inkszyj dziydzinie, we inkszym kraju. Rajza zetrwala cosik styrdziysci godzin. Nale sie werciylo, bo to co my bez tyn czos uwidzieli, to niy do sie tego lopedziec. To bola piyrszo i lostatnio telko rajza, bo niyskorzij zawdy my juz furgali fligrami. I tu mi sie spomniol jedyn szpasowny wic. Na telkim maluskim banhowie sam u nos na Slonsku lostol stoc na loka mrzik sznelcug. Do tego nojwazniyjszego, do prowajdera cugu podlajzi Antek Pospiych, kiery blady nikiej kyjza wypolol ze wagona i prosi tego ajzynbanioka (a mozno szafnera?) lo piync minut stonio, bo mo ci festelne morzisko i durchfal a we wagonie hazlik jes festelnie nofolowany.
Na to tyn prowajder godo, co niy mogom dugszij stoc; cug musi lodjechac.
– No, toz bydymy widziec, ezli doczko na mie, ezli niy – lodpedziol nasz Antek.
– Lobejrzymy – lofuknol go tyn lajter i dowo zignal do lodjazdu.
Nale tyn cug niy ruszo. Prowajder wkarowol z pyskiym do maszynioka po jakiymu lon niy sztartnol?
A na to tyn maszynio:
– Bo przeca niy smia, ponie cuglajterze; tam przed mojom damfmaszinom zicnol jakisik pieron i sro !
To, coch skorzij naszkryflol, tak po prowdzie, niy bolo we moju, nale zdziebko mi sam to klapuje, bo przeca we latosnym moju, sam u nos tyz wiela sie bydzie dziolo i to niy ino we przirodzie, nale i we tyj naszyj zgizdzialyj polityce.
Wiycie! Rzykna dzisioj ino tela, co ze tymi naszymi politykieroma to jes tak nikiej we telkij jednyj ryklamie. Godajom tam, co jakisik klajster, szampon do mycia kudlow dowo aze lo loziymdziesiont piync procyntow wiyncyj blysku. Jo tak po prowdzie jes inziniyr, nale niy poradza spokopic, niy poradza sie wystawic czym, jakim myjtermasym, jakim colsztokiym sie mierzi tyn „blask”. A mozno to jes na isto ino fandzolynie i telko szpicato godka nikiej tych naszych tam na Wiejskij we Warszawie? Nale niy ma sie co tropic bo – jak to bol pedziol Mel Brooks – „Zycie jes festelnie wicne nale ... fajrant mo pieronym „powazny”.
Moj, niy moj, zolyty niy zolyty nale niyskorzij to ci jes ze babami diosecko utropa (mozno lone godajom to lo nos chopach tyz?), ciyngiym zwada i krach, i moze sie trefic i telki fal:
Dziepiyro co zyniate fest ci sie powadziyli. Na to przikwanckala sie mamulka tyj wydanyj. Kuko tak na nich i tak na lodwieczerz niy szczimala:
– Co, powadziyliscie sie, ja?
– A, ba. Niy. Ani trocha. Tela ino co lona wiy swoji, jo swoji i ... co sam godac?
Abo inkszy: Gryfny szynk, za szynkwasym srogi gospodzki. Na telkim wysznim zeslu zicnol sie jedyn istny. Lobsztalowol sie seta, szluknol i godo do barmana:
– A jo, to juz niy mom utropy.
– Niy, a po jakiymu? – dziwo sie gospodzki.
– Ano, skuplowolech moji zycie zawodowe ze losobistym!!!....
– Ja? nale jak? – pyto sie juzas barman.
– Ano, ze roboty mie wyciepli na zbity pysk a moja staro ... sama poszla z dzieckoma do swiekry.
We moju tyz stare ludzie dowali pozor jako pogoda bydzie, bo wtynczos ci szlo pedziec eli bydzie lostro zima abo bydzie ciyngiym toplaka. A bol ci kiejsik jedyn zabrany stary siodlok, stary Merta, kiery poradziol przepedziec pogoda, kuriyrowol ziylym i jesce ku tymu poradziol gryfnie porki skuplowac do zyniacki. Prziszli ci roz do niygo chopy i pytajom sie jigo cy bydzie latos lostro zima ? Stary Merta poszkrobol sie po palicy i rzondzi:
– Zbiyrejcie wszeckie charpynci, chabinki wiela sie ino do, mocka !
Przilazujom do niygo juzas za jakisik tydziyn, dali mu gorzoly i juzas sie pytajom:
– A na isto, panie Myrta, bydzie srogo, lostro zima ?
– Zamlujcie i sztaplujcie wszyjskie charpynci, a cym wiyncyj tym lepszij !
Kiej przikarycyli sie do niygo trzeci roz, to mu pedzieli: ezli niy rzyknie gynal jako ta zima bydzie, to mu nadrzistajom, nachustajom podug lot. Co miol borok robic? Wzul szczewiki, loblyk sie niydzielny ancug i poszol za gory do jejigo chmotra, kiery richtik poradziol planetowac i przi tym przepedziec pogoda. Prziszol i lod proga pyto sie tego swojigo chmotra ezli bydzie latos lostro zima? A tyn istny, tyn kum na to:
– Na iste, juzcic bydzie festelno zima bo chopy po wsiach ciyngiym zbiyrajom, zamlujom charpynci. A kiej chopy te charpynci zamlujom i sztaplujom przi chalpach to na isto cechuje, ize bydzie mocka lostro zima !!!
No, i jesce na som lostatek telko szykowno powiadaczka: „Witej nom moiczku z nachtigalym we goiczku!!!” A lo tym tydniowym fajrowaniu, lo tyj labie skuli piyrszego i trzecigo moja, to mozno cosik wiyncyj juz za tydziyn. A dzisioj berol, lozprawiol nikiej kozdo sobota
Ojgyn z Pniokow

Idzie moj ! na 29 kwietnia 2006r

No, toz momy za dwa dni tyn nojgryfniyjszy miesionc we roku – moj. Na tyn moj to niy ino modzioki sie radujom, nale i telkie stare knakry nikiej jo tyz jakosik tak inakszij na tyn nasz gryfny swiatek gawcom. Spominajom sie mode lata... i Wiycie im cowiek jes starszyjszy, tym barzij boczy jak to downij bywalo. To juz tyz ci wypokopiyli roztomajte mondroki na jakisik amerikonskich uniwerzityjtach, ize po szejscdziesiontce cowiek barzij boczy to co sie dziolo styrdziysci, piyndziesiont lot tymu nazod a mynij to, co bolo wczorej. Spomino mode lata a kiej trefi na drodze staro somsiodka, to niy poradzi zmiarkowac kaj jom mo wrajzic, skontsi ci jom zno? Moj, miesionc we kierym kasztonce napoczynajom kwisc, miesionc kiej juz klara lostro napoczyno grzoc, miesionc we kierym mode dziolchy, gryfne frele napoczynajom sie piyknie seblykac (gorzij, kiej to robiom stare mamzele, kiere niy dali pozor wielaz jejim sie fetu na basisku i polrzitkach nasztaplowalo). Ze tymi to niyftorymi masnicami, ramonbabami to jes tak, nikiej we telkim wicu:
Jedna telko istno, Truda jom mianowali wetla sie ze kamratkami, co wylejzie na plac przed familok blank sago. Uwidzieli jom jeji dwie starszyjsze somsiodki.
– Eli by to bola naszo Truda ze trzecigo sztoka?
– A toc, ize to lona! Tela ... coby ci lona mogla sie tyn jeji klajd wybiglowac!
Moj to tyz miesionc we kierym szkolorze rychtujom sie do tyj ichnij bez pora lot wekslowanyj, „zmodyrnizowanyj” matury. I juzas bydom poltrora miesionca sie nerwowac ezli zdali, ezli niy, bo tela czasu trza rechtorom, ekstra wywelowanym rechtorom na to coby to wszyjsko, co te szkolorze naszkryflali lobadac, rugowac. A jesce ku tymu ciepiom sie lone, ize jejim sie to niy werci i blank to niy gelduje. Bezmac za knap jejim, niy za tela zlociokow za to dowajom. Tela, co te modzioki niy som telkie gupieloki, som na tela zwyrtne, ize sie ze kamratami wykludzajom na tyn czos kajsik na Saksy lebo do inkszych anglikow, coby na rest jejich feryji przidubnonc.
Nale moj to tyz jedna powiadaczka, kiero zawdy nasze starki ciyngiym godali i kozdymu eklerowali, ize: „w marcu koty, we kwiytniu psy a we moju – my”. Nale, jo sie tak medikuja, co to mozno snami niy jes tak do lostatka blank prowda. Bo przeca kiej przilazuje tyn moj, to cowiek sie robi telki barzij zgniyly, ciyngiym lyn go tropi a i jesce – mozno ino telkim starym jak jo – rojmatyka doskwiyro, klapyty niy kcom tak wartko tyrac a i ta plompa tyz tak dopolic poradzi, ize sie cowiek zafucy, usioto choby jakosik damfmaszina nikiej na tyn swoj trzeci sztok sie juz wklechce. To tak nikiej we tym blank starym wicu, kierych sam juz mozno godol. Dwioch telkich starych putrow ziclo sie na bance kole telkigo srogigo „wiezowca”. Tak sie bele co lozprawiajom, spominajom aze loroz jedyn snich godo:
– Wiysz Erwin, jo by tak jesce kajsik poszol na baby, tela cobych niy musiol dugo zolycic ino ruk-cuk i coby bolo juz we prykolu.
– Wiysz, jo tam tyz juz lo tym medikowol a znom telkie dwie dziolchy, mozno niy nojmodsze ale zawdy rade chopom dowajom co ty wiysz a jo miarkuja.
– Niy godej, richtik znosz telkie frele?
– A toc, ize znom! Lone bywajom, miyszkajom sam we tyj srogij chalupie na dziesiontym sztoku. Jo ino bez tyn moj „chlywik”, bez ta diosecko komorka glingna i lobejrzmy.
Erwin glingnol, dziolchy byli druzne i rade napytali sie Erwina i jejigo kamrata Alojza do sia. No, toz te nasze zubry pokwanckali sie do tyj siyni kaj te rzitule miyszkali. Wlazujom do siyni, idom do tyj modernyj szoli, do tyj „windy” a sam przikrymplowano szkartka:
„Awaria, winda bydzie fongowac dziepiyro za trzi dni”.
Lo sto pieronow – godo Alojz. – To co robiymy?
– Ano nic deptomy piechty! – rzyknol Erwin.
– A jezes isty, ize lone nom dajom i niy bydom kcieli zlociokow lod nos ?
– Dajom, dajom, ino podz wartko coby niy musieli tak dugo doczkac na nos.
Idom tak idom, aze na szczwortym sztoku Alojz juzas sie pyto:
– Richtik lone nom dajom, ja?
– Ja, dajom, wiym to na zicher ino deptej gibcij, deptej!
Kiej juz byli na siodmym sztoku Alojz juzas niy dowo Erwinowi pokoj:
– Wiysz, a niy szajsnymy my sie i lone nom niy dajom?
– Jezderkusie, dej pokoj! Kiej ci godom, ize dajom, to juzcic dajom.
Kwanckajom sie dalszij i tak juz na tym samym dziesiontym sztoku Alojz zmochany, usiotany ledwa godo:
– A co ... a co bydzie ... a co bydzie kiej nom dajom ????
Zefel, Zefel – wolo jedyn kamrat drugigo na sztrece. – To ty juz niy zolytujesz ze tom gryfnom paniczkom z kierom zech cie lostatni rolz widziol ?
– Niy, juz niy. Dochtor mi to zakozol!
– A cos ty, moznos niymocny, stynkosz na cos ?
– Niy, to niy, ino tyn dochtor ... to bol chop lod tyj paniczki !!!
Niy poradza zmiarkowac eli to bolo we moju, nale roztomajte fale na ludziska przilazujom. Bo moj to teli maszkytny miesionc we kierym sie tyz mocka dzieje, a nojbarzij to idzie ujzdrzic we zegrodkach, na plantach lebo we naszym, gryfnym panaziyntkowym Parku Kultury. Cy cowiek poradzi sie wystawic co tyz sie tam na tych stromach, w tych krzach, w trowie i we lufcie wyrobio? Przeca wszyjsko, colko prziroda sie cuci ze tego zimowego sniku, wszyjsko kce lod nowa zyc, wszyjsko kce miec mode ... i jak sie tu dziwac modziokom, kiej i telkie wiykowe mamzele, gryjfinie, i telkie stare knakry nikiej jo, tyz poradzom zmiarkowac co jejim tam tyz kajsik cosik wyrcy. Nale, lo tym niy byda za tela rzondziol bo jesce fto rzyknie, ize jo sam jakosik „pornografio” bajstluja. a to niy jes tak, to ino idzie za to wszyjsko tyn gryfny, szykowny moj winowac, pra ?
Tak juz ze trzidziysci lot tymu nazod, tyz we moju, we cugu, kiery sie terozki tak modernie „Intercity” mianuje, przigrucholech sie jedna gryfno frela, a ize lona bola ze Warszawy (a mozno tak ino godala), dugo to niy zetrwalo i chocia bez zyniacki, to wziyni my sie szajdong. I tu zech zahaczol lo bana, lo cug i terozki mozno lo tym. Kajsik zech trefiol gryfne slowecka, kiere naszkryflol bol anglicki zurnalista i historiker Paul Johnson za telkim mondrokiym jesce ze dziewiytnostego wiyka Teofilym Gautier, ize „Banhow chnetki bydzie telkom srogom katyjdrom colkij ludzkosci, placym kaj sie norody bydom trefiac. Juz we altertumie, starozytnosci „architektura”, colkie stawiyni dalo nom szykowne swiontynie, we srydniowiyczu srogie, zocne koscioly, a juzas terozki bydzie sie rychtowac corozki szykowniyjsze banhowy”. I dejcie pozor, flugplac nikaj i nigdy niy bydzie miasto banhowu, tego placu kaj na isto dziyje sie historyjo i napoczynajom kwisc gyfile, „uczucia”, i to te nojbarzij gryfne i szumne. Bali i som Strauss wrajziol do jejigo waloszkow rytmus, kiery wyklupujom kolecka kozdego cugu.
I jo tyz mom festelnie rod bany, cugi. No, mozno niy te dzisiyjsze, te lodropane, sklabustrowane, schacharzone i posztrajchowane bez tych wszyjskich graficiorzy nikiej sto dioskow, nale te downiyjsze ze damfmaszinoma te, kiere jesce idzie ujzdrzic na roztomajtych postkartach, we telewizyji lebo na starych filmach, kaj lone paradnie fucom, smyndzom i damfujom na colki karpyntel. Nale, mozno i niy jes tak blank zle, bo nasze wojewodztwo lajstlo sie styry (ze styrnostuch, kiere sam do nos przijndom) kanadyjskie cugi „Bombardiery”, kiere dwa tydnie tymu nazod pokazowali na naszych sztrekach. I skozcie mi telkigo, co niy mo rod pieslawego kolybanio, gibanio sie tego cugu, kierym sie jedzie fort, kyns drogi i teli czos. A za loknoma smigajom roztomajte gryfne landszafty, „krajobrazy”. My tak ci kiejsik jechali ze mojom Elzom do Rumunii, do Mangalii. Byli to nasze piyrsze wywczasy we inkszyj dziydzinie, we inkszym kraju. Rajza zetrwala cosik styrdziysci godzin. Nale sie werciylo, bo to co my bez tyn czos uwidzieli, to niy do sie tego lopedziec. To bola piyrszo i lostatnio telko rajza, bo niyskorzij zawdy my juz furgali fligrami. I tu mi sie spomniol jedyn szpasowny wic. Na telkim maluskim banhowie sam u nos na Slonsku lostol stoc na loka mrzik sznelcug. Do tego nojwazniyjszego, do prowajdera cugu podlajzi Antek Pospiych, kiery blady nikiej kyjza wypolol ze wagona i prosi tego ajzynbanioka (a mozno szafnera?) lo piync minut stonio, bo mo ci festelne morzisko i durchfal a we wagonie hazlik jes festelnie nofolowany.
Na to tyn prowajder godo, co niy mogom dugszij stoc; cug musi lodjechac.
– No, toz bydymy widziec, ezli doczko na mie, ezli niy – lodpedziol nasz Antek.
– Lobejrzymy – lofuknol go tyn lajter i dowo zignal do lodjazdu.
Nale tyn cug niy ruszo. Prowajder wkarowol z pyskiym do maszynioka po jakiymu lon niy sztartnol?
A na to tyn maszynio:
– Bo przeca niy smia, ponie cuglajterze; tam przed mojom damfmaszinom zicnol jakisik pieron i sro !
To, coch skorzij naszkryflol, tak po prowdzie, niy bolo we moju, nale zdziebko mi sam to klapuje, bo przeca we latosnym moju, sam u nos tyz wiela sie bydzie dziolo i to niy ino we przirodzie, nale i we tyj naszyj zgizdzialyj polityce.
Wiycie! Rzykna dzisioj ino tela, co ze tymi naszymi politykieroma to jes tak nikiej we telkij jednyj ryklamie. Godajom tam, co jakisik klajster, szampon do mycia kudlow dowo aze lo loziymdziesiont piync procyntow wiyncyj blysku. Jo tak po prowdzie jes inziniyr, nale niy poradza spokopic, niy poradza sie wystawic czym, jakim myjtermasym, jakim colsztokiym sie mierzi tyn „blask”. A mozno to jes na isto ino fandzolynie i telko szpicato godka nikiej tych naszych tam na Wiejskij we Warszawie? Nale niy ma sie co tropic bo – jak to bol pedziol Mel Brooks – „Zycie jes festelnie wicne nale ... fajrant mo pieronym „powazny”.
Moj, niy moj, zolyty niy zolyty nale niyskorzij to ci jes ze babami diosecko utropa (mozno lone godajom to lo nos chopach tyz?), ciyngiym zwada i krach, i moze sie trefic i telki fal:
Dziepiyro co zyniate fest ci sie powadziyli. Na to przikwanckala sie mamulka tyj wydanyj. Kuko tak na nich i tak na lodwieczerz niy szczimala:
– Co, powadziyliscie sie, ja?
– A, ba. Niy. Ani trocha. Tela ino co lona wiy swoji, jo swoji i ... co sam godac?
Abo inkszy: Gryfny szynk, za szynkwasym srogi gospodzki. Na telkim wysznim zeslu zicnol sie jedyn istny. Lobsztalowol sie seta, szluknol i godo do barmana:
– A jo, to juz niy mom utropy.
– Niy, a po jakiymu? – dziwo sie gospodzki.
– Ano, skuplowolech moji zycie zawodowe ze losobistym!!!....
– Ja? nale jak? – pyto sie juzas barman.
– Ano, ze roboty mie wyciepli na zbity pysk a moja staro ... sama poszla z dzieckoma do swiekry.
We moju tyz stare ludzie dowali pozor jako pogoda bydzie, bo wtynczos ci szlo pedziec eli bydzie lostro zima abo bydzie ciyngiym toplaka. A bol ci kiejsik jedyn zabrany stary siodlok, stary Merta, kiery poradziol przepedziec pogoda, kuriyrowol ziylym i jesce ku tymu poradziol gryfnie porki skuplowac do zyniacki. Prziszli ci roz do niygo chopy i pytajom sie jigo cy bydzie latos lostro zima ? Stary Merta poszkrobol sie po palicy i rzondzi:
– Zbiyrejcie wszeckie charpynci, chabinki wiela sie ino do, mocka !
Przilazujom do niygo juzas za jakisik tydziyn, dali mu gorzoly i juzas sie pytajom:
– A na isto, panie Myrta, bydzie srogo, lostro zima ?
– Zamlujcie i sztaplujcie wszyjskie charpynci, a cym wiyncyj tym lepszij !
Kiej przikarycyli sie do niygo trzeci roz, to mu pedzieli: ezli niy rzyknie gynal jako ta zima bydzie, to mu nadrzistajom, nachustajom podug lot. Co miol borok robic? Wzul szczewiki, loblyk sie niydzielny ancug i poszol za gory do jejigo chmotra, kiery richtik poradziol planetowac i przi tym przepedziec pogoda. Prziszol i lod proga pyto sie tego swojigo chmotra ezli bydzie latos lostro zima? A tyn istny, tyn kum na to:
– Na iste, juzcic bydzie festelno zima bo chopy po wsiach ciyngiym zbiyrajom, zamlujom charpynci. A kiej chopy te charpynci zamlujom i sztaplujom przi chalpach to na isto cechuje, ize bydzie mocka lostro zima !!!
No, i jesce na som lostatek telko szykowno powiadaczka: „Witej nom moiczku z nachtigalym we goiczku!!!” A lo tym tydniowym fajrowaniu, lo tyj labie skuli piyrszego i trzecigo moja, to mozno cosik wiyncyj juz za tydziyn. A dzisioj berol, lozprawiol nikiej kozdo sobota

Ojgyn z Pniokow