Jutro Wilijo! / na 23 grudnia 2006r
Ojgyn z Pniokow 23.12.2006

No, toz momy yntlich juz jutro, i to we niydziyla latos – Wilijo i niyskorzij zarozki Gody. I – jak zawdy – we colkij Polsce wysulo sie mocka, nale to richtik mocka tych wszyjskich „charytatywnych” ferajnow, tych wszyjskich lonakich (mozno) „fondacjow”, kiere nic ino nasze chudobne, glodne dziecka we szulach majom na zwazowaniu. Ludzie! Przeca to jes nikiej ta hamerikonsko mandolinka (stonka). Niy kciolech sam lo tym za tela bojcyc, nale lo malo mie pieron niy szczelol kiejech we brifkastli znod gryfny, szykowny i fest zabrany listecek ze telkij gdynskij „Polskij Fundacji Pomocy Dzieciom – Macius”. A driny styry szkartki, gryfnie wydrukowane, farbiste. Mocka knipsniyntych dziecek i tych „dzialaczy”, i jesce olblaty, sionko pod wilijny tisztuch i slowecka:
„Piekna jest radosc w Swieta,
Cieple sa mysli o bliskich,
Niech pokoj, milosc i szczescie
Otocza dzisiaj nas wszystkich.”
I jesce pora telkich, kiere zawdy muszom sie we telkim fechtowaniu, belowaniu nojnsc: „We Polsce lod 30 do 70 % dziecek jes niydozywiono”. „Co trzeci szkolorz we naszym kraju musi byc dozywiany”.„No ja, do 30 % dziecek we potrzebie hilfa zodno niy doszla.”
„I tam musi dojnsc Polsko Fundacjo Pomocy Dzieciom – Macius”!!! Miarkujecie? I, coby zodyn cosik niy popsniol, jes jesce telki gryfny „przekaz pocztowy” kierym mogymy poslac bez poczta 50 lebo 100 zlociokow i slowecka samego prezesa fundacji, kiery godo, co sto zlocikow moge nafutrowac poradziesiont biydnych dziecek abo i jejim zycie retnonc. Chnet bych sie bol poslimtol nale, kiejech ze brifkastli, we telewizyji, bez telefon naszol kielanoscie tych wszyjskich fitulityngyszeftow lod hilfowanio dziecek bez Gody, toch napocznol rachowac, rachowac i rachowac... i blank niy poradziolech przijnsc do kupy ze tym rachowaniym. Nale, moznoch jes telki ipta, mamlas i nieboszczyk strucla po stojoncku srol, kiery nicego niy poradzi zmiarkowac. Tela, co mi ze tego rachowanio wylazlo, to to, co tyn listek, kiery sam do mie prziszol aze ze Gdyni musiol byc we wercie aby jakiesik piyn-szejsc zlociokow. I kiejy to tak jesce nasporzic bez poranoscie tysiyncy, kiere pewnikiem poslali te istne po colkij Polsce, to na isto mocka dziecek mialo mozno niy gryfne, nale niy glodne swiynta, pra? A na lostatek, we tyn som dziyn, kiej mi briftryjger wciep do kisty tyn listecek ze Gdyni, przeczytolech i uwidziolech we telewizyji tyn srogi gyburstak nojbarzij wywolanego we Polsce kapelonka, pralata, „jasniepona” Hajny Jankowskiego. I telko szporkistla do kieryj ludzie wciepowali po sto i dwiesta zlociokow (i mozno wiyncyj bo we kuwertach tyz wciepowali ?). Lon som lajstnol sie poradziesiont biletow, kiere tajlowol kamratom na koncert zespolu „Mazowsze”. I niyskorzij, juz we Centrum Ekumenicznym, we klasztorze brygidek w Gdansku, kaj tyn jejigo fajer rychtowali, bola siedmiosztokowo torta, prosioki nafolowane krupami, roztomajte „egzotyczne” fisze, jabole ze knipsniyntym pralatym i telkie – jak to sie terozki gryfnie godo – „hostessy” we kieckach mini, gnal przydatne na fajer kapelonka, kierego jesce wachowali mode gryfcoki, mode szykowne kalusy.
No, toz kuknijcie ino, jo dostowom listek ze Gdyni coby hilfowac biydne i fest chudobne dziecka lod morza a tam, tela co pora kilomyjtrow dalszij, fajrujom na colki karpyntel i zodyn sie lo te dziecka niy tropi. A som „jasniepon” pralat Hajna Jankowski festelnie sie raduje, i snochwio, lobiycuje, co kiej ino lozdrowieje, to zarozki jesce tam komus „dokopie”. I, to jes richtik godny gyszynk dlo tych ci to wszyjskich dziecek, kiere Godow miec niy bydom, prawda?
A jo juz blank downo tymu naszkryflol telkie slowecka, ize momy chnet tyn roczek forbaj, bo idzie ku Wiliji, ku Godom. Jo ci tam roztomajte lata juzech zwiekowol, nale tyn, i lonski rok mi sie wydowo zdziebko porombany, pometlany i – chocia to jun je trzecie tysionlycie – cosik mi sie zdowo, ize my sam u nos we Polsce, a tym barzij i na Slonsku, robiymy cofka rziciom, lejzymy do zadku. Bo wejrzijcie sie ino. Jakiesik dwiesta lot tymu nazod wszyjskie sie ryli sam na Slonsk coby sztalowac gruby, werki i inksze roztomajte fizymatynta. Jesce terozki niyftorzi festnie larmowali, kiej we Chorzowie sprawiyli dynkmal lod grofa Redena, tego co sam wszyjskie zadupia, wszyjskie wsi przewekslowol na srogi „przemysl”. I co? Ano psinco!!!
Ze downyj Königshütte lostali ino dwa telkie lejamty, kiere ani blank niy sztimuje werkami mianowac i kaj bele lajermana wystyrcom za dyrechtora lebo kiyrownika. Zodnyj tyz juz we Chorzowie gruby niy ma. A jesce tak niydowno (abo mi sie tak ino zdowalo?) za bajtla gawcolech na tych ufifranych choby niyboskie stworzynia hajerow, kierzy dyrdali ze szachty, ze „Maryny” do cechowni na „Barborce” i do badyhalzu. Terozki „Barbara-Wyzwolynie” je blank zalorano a na „Prezidyncie” niy ma (i niy bydzie)zodnych „inwestorow” a ino ci dziobly i roztomajte beboki bydom fyrtac i dziecka sztrachac. I chnet bych ci sie poslimtol, kiej przi Barborce pusciyli we radiu „Piekary” telko spiywka, ize „... zachodzi slonce dlo gornika...”. Niy ino dlo berkmona, nale i do wszyjskich, kiere sie samtukej na Slonsku uploncli (bo Gorole zolwizol wszyjskich tak by tak fest wyzwyrtajom).
A nojwicniyjszy to mi sie wydol jedyn telki najduch, kiery sie spytol swoja Olma:
– Pedzom mi Starko po jakiymu dzisioj bola wodzionka na lobiod, kiej kapelonek godali na katyjmusie, ize we swiynto postu niy ma, a dzisioj jes tego szykownygo swiyntygo Mikoloja.
– Dzisz go, swiynto mu sie ubzdziylo. Faterek na stymplu, mamulka do OPS-u po pora zlociokow pyndaluje a jimu sie post niy podobo.
A biyda, niy biyda, zasik roztoliczne miglance fechtujom na biydne dziecka. Suchejcie, kieby sie te, co fyrtajom po Wolce (kaj chorzowski nowy-stary Pon Prezidynt i jejigo nowe-stare utrzidupskie biydokow niy ujzdrzom) tak na richtik by sie zwyrtnyli, to by i te dziecka cosik erbli. A tak ino wszyjsko bez „fundacje” i bez telewizyjor machlujom, a dziecka jak psinco uwidzieli, tak i dalszij uwidzom. Te, co przi welonku snochwiali byrny na wiyrzbie to juz do stolkow sie na fest prziflostrowali i ino nasz Farorz ze „Jozefki” zasik dlo tych sromatych borokow jakosik Wilijo zbajstluje. A jo, jakech to przodzij juz sam eklerowol, na te wszyjskie dupne fondacje niy dom ani zlocioka. Cheba, co ino telkim, kierych som ujzdrza, i niy bydzie kole nich zodnego wysztafirowanego byamtra i zodnyj ci fest wysztiglowanyj paniczki ze biksom na chudobne dziecka.
Wiycie! Jo juz niy jedyn roz sam fandzolol lo tych wszyjskich hamerikonskich zwykach, kiere nasze srogie Poloki-malupice chytajom choby przinolezeli lone do naszych starodownych prziwykow. Bo dejcie pozor ! Przeca komuna juz downo switla, juz downo jom lod nos wyrzynyli a ciyngiym jesce idzie trefic jeji abfale, jeji sztikle. Niy kciolech sam za tela jamrowac dwa tydnie tymu nazod, kiej ci trefiylo nom tego naszygo swojskigo Mikoloja. Tego Mikoloja, kiery bezmac przikludziol sie do nos zawdy ze Grynlandii (kajs lod tych lot trzydziestych, kiej wypokopiol to Walt Disney we jednym jejigo fylmie), abo ze Finlandii – lo cym terozki sie bajdurzi kajsik tak lod lot loziymdziesiontych lonskigo wiyka, a mozno i ze Kanady lebo ze polnocnygo bieguna. Tego tyz Mikoloja, kiery wandluje sie lod tego starodownygo biskupa ze Miry, a kierego sie fajruje u nos zawdy (!) we szostego grudnia, i na zicher we zodyn inkszy dziyn. To ino skuli wekslowanio naszych gryfnych zwykow ze amerikonskimi, swiynty Mikoloj tyro terozki lod poly listopada aze kajsik do Trzech Kroli. Jo miarkuja, co poradziesiont lot tymu nazod kcieli nom przewkslowac naszygo swiyntygo Mikoloja i mianowac go z ruska „ ” i dociepnonc mu jesce telko gryfno frelka – „ ” telko Sniezynka. A terozki to ci sie tak nasporzilo tych Mikolojow, ize idzie lo filip przijnsc, idzie dostac do leba. Somech slyszol telkigo gryfnego bajtla, kiej sie pytol mamulki ezli tyn Mikoloj we hiper- lebo supermarkycie jes richticzny, ezli jes isto prawdziwy? Mamulka gryfnie lodpedziala, co to niy jest richticzny Mikoloj, bo moge byc mocka roztomajtych cwergow, wrozek nale Mikoloj jes ino jedyn i telkie nasporzynie sie tych „przebiyrancow” poradzi dzieckom popsnic colko uciycha. Bo przeca fonguje nasz Mikoloj, swoj, tyn do kierego sie szkryflo listecki a niyskorzij niy poradzi sie doczkac na gyszynk, kiery lon przismycy we miechu na puklu i wciepnie bez komin do naryhtowanyj skorzij fuzekli. Mie to tyz festnie nerwuje, ize dzieckom lodbiyro sie ta uciycha, we tyn jedyn dziyn. Bo przeca lod zawdy sam u nos na Slonsku i we colkij Polsce dziecka dostowali styry razy bez rok gyszynki: na hazoka („zajonczka”) we Wielkanoc, na „Dzieciontko” przi Wiliji, na Dziyn Dziecka i we jejich gyburstak. To czamu terozki metlac? Bali i jedyn wywolany zurnalista ze piyrszego programu Telewizyji Polskij blank na zicher, ze colkom slosznosciom eklerowol (we lonsko sobota), ize tak po prowdzie jesce niy ma swiyntego Mikoloja (!) nale do niyftorych juz terozki, jesce skorzij Bozygo Narodzynio, przilazuje. Znacy – Mikoloj we Wilijo, pod chojna, gyszynki wrazuje nasze gryfne „Dziecionteczko” na kiere sie tyz dziecka niy poradzom doczkac. Ezliby we tyj naszyj „misyjnyj” (ha,ha) telewizyji lostol jesce do dzisioj tyn loszkliwy Dziadek Mroz ?
I blank niy poradza na strowic tych wszyjskich przebiyrancow, tych przebleconych elwrow. Przeca tyn nasz swiynty Mikoloj to jes chop, co tak na isto niy mo gymby i postaci. Moge byc srogim starzikiym, moge byc fetownym nale jesce wizgyrnym basokiym abo tyz byc sklupialym dziadygom. Bo tym swiyntym Mikolojym stowo sie tyn, kiere sie gryfnie poradzi przeblyc, fto mo cerwione lica, biole fusisko, jes brodziaty i mo jesce ku tymu (i to jes nojwazniyjsze) miech ze gyszynkami. No, i moge miec jesce gryfno kryka i eklerowac dzieckom, ize dziepiyro co przikludziol sie tam ze tyj polnocy. A poradzicie sie wystawic, coby za swiyntygo Mikoloja przeblykla sie kiejsi jedna fetowno, spasno baba, kiero jesce miala telko ciynkusko sztima? Ludzie, to tak choby to bol koniec swiata, choby te rzyki loroz napoczli zynonc nazod, lod morza do gor. Baba, przeblecono za tego gryfnego i zocnego swiyntego, toz to ci jes Sodoma i Gomora, to jes richtik piyklo ze dioskami. Mikoloj ze piestrzonkoma na gracach i zausznickami we daklach, abo – niy dej Ponboczku – we kicholu lebo nablu. Bo Mikoloj to musi byc chop, choby nic niy robiol ino styrcol we jednym placu, we jednym moiyjscu. A som ci przeca i telkie wigyjce, kiere fyrtajom sie choby nojynte, bamoncom, fandzolom bele co, i telki swiynty Mikoloj przeca zodnymu, a juz naszym dzieckom tym barzij, sie niy zdo, prowda? Bo richticzny Mikoloj musi byc blank „tajymniczy”, coby go niy za tela bolo widac we zimowym cmoku i coby sie niy ruszol barzij nizli wilijno chojna we winklu izby. I musi miec richtik polno chopsko sztima, kiej sie spyto dziecek : „a byliscie to aby usuchliwe i moresne dlo waszych lojcow i starzikow”? I tak mi sie zdo, co cosik trza zbajstlowac, coby sam u nos na Slonsku zwykow naszych Starek i Staroszkow niy przepomniec. Przecamc Mikoloj to Mikoloj, a niy zodyn tam Dziadek Mroz, kiery fyrto ci po supermarketach bez colki grudziyn aze do poly stycznia na bezrok. Gyszynki nom tyz dowalo Dzieciontko pod jedla we Wilijo a niy we Nowy Rok (jak to terozki niyftorzy wypokopiyli). I niy ma sie co dziwac tym handlyrzom we super- i hipermarketach, bo jejim jes na isto blank jedno jak tych biydnych Polokow lokminiom. A tak by tak to jo sie medikuja, ize my, te richtik Slonzoki trefiymy sie latos nikiej kozdygo roku na pastyrce i powiskomy te nasze szykowne kolyndy.
Nale, pastyrka to dziepiyro jutro we nocy, a terozki mozno jesce kapka lo inkszych prziwykach i lo inkszych dziydzinach, kaj tyz fajrujom Ponboczkowe Narodzyni, tyz festelnie sie radujom, co juz te Dziecionteczko na tyn nasz niy nojgryfniyjszy swiatek sie przikludziylo. Nojprzodzij sam wciepna telkie gryfne sztrofki jednygo naszygo internytowego kamrata, kierego mianujom Fojerman, a kieregoch sam juz kiejsik pokozol. Som to sztrofki lo brzimie, lo „modrzywiu”, lo gryfnyj chojnie ze kieryj na zima slatujom chabinki, sztachle:

Czlowieku zmynczony,
siednij se tu przi mie,
z jegel sebleczonym,
starym, biydnym brzimie.
Jak dycko przed zimom
jegly mi opadly,
i chocby pierzina
na trowa se siadly.
Korzynie ochroniom,
jak zima przeminie,
brzim zas bydzie woniol
zielony, w dolinie.

A jo kciol sam jesce zdziebko poberac lo inkszyj jesce ziylyninie, lo telkich krzach – lo ptasim mlyku (niy, niy lo tym „ptasim mlyku”, kiere idzie sie lajstnonc lod tego „Wedla”, niy lo tym!). Jo godom sam lo „jymiole” na kiero Miymce godajom „Mistel”, mondroki „Viscum album” a nasze samtyjsze Slonzoki: „ptasi mlyko”. Jes ci to dziwoczne ziylsko. Idzie je nojnsc na roztomajtych stromach, na topolu, kiery wyciepuje te wszyjskie loszkliwe majkefry, ciciole, na jesioniach, na tych byrkach, byrnach i ponkach, jesce tyz na sosnicach i jedlach. Dziwoczne to ci som krzoki. Stromy na kierych rosnom te krze sciepujom, to na zima listecka, a te ptasi mlyko jes bez colko zima zielone. Jak to jes mozebne, co strom do kierego sie te krze prziflancowali sciepujom lstecka, a ptasi mlyko niy? A kiej je tak jesce lod tego stroma loberznonc, to blank niy bronotniejom, ino napoczynajom sie tak goldowo, zlociscie glancowac. Ta jymiola, te ptasi mlyko zbiyro sie pora dni skorzij Bozygo Narodzynio i wiyszo po chalupach, coby boly zawdy, bez colki rok szczysne, coby zawdy we familiji bolo sfornie i druznie, i coby wszyjskie sie tam gryfnie przoli. A modzioki mogli sie bez lostudy zawdy pod tymi krzami, pod tym ptasim mlykiym kusikowac wiela ino kcieli. Mogbych sam jesce wiela, nale to wiela lo tym lozprawiac, nale niy styklo by mie czasu, ani placu aze do Nowego Roka. Rzykna ino tela, co za pieronym starego piyrwyj jesce kiej po swiecie tyrali telkie – nikiej to terozki mondroki godajom – Celty a jejich kapelonki, „druidy” fajrowali pod ajchami. Niyskorzij przikludziyli tam dwa biole byki, goldowym kosokiym rznyli, szczigali ta jymiola i na lostatek zagorgolyli te loba biole byki, kiere ci tam lostowali na lofiara dlo jejich bogow.
Wszyjskie i wszandy terozki juz lod poruch tydni lozprawiajom, szkryflajom lo roztomajtych bozonarodzyniowych zwykach. Jo juz tyz bez te lostanie styry lata mocka sam nabajdurzol i dzisioj jesce ino poberom zdziebko lo godnych, wilijnych prziwykach, kiere som we inkszych dziydzinach, we inkszych krajach na swiycie.
Napoczna lod Telkigo kraju, kiery sie mianuje Kolumbia. Tam tyz we tym kraju fajruje sie Gody, Boze Narodzyni ze srogom paradom chocia zdziebko inakszij nizli sam u nos. Tameszne krzescijany rychtujom sie do Godow lo wiela, wiela skorzij. Juz 8 grudnia, we swiynto Niypokalanygo Poczyncio Nojswiyntszyj Maryji Panny jes telkim napoczniynciym tego fajrowanio. Po mszy ze asistom ludzie na lodwieczerz wylazujom na sztreki ze porozzyganymi swiyckoma. Wszyjskie majom gryfno lalna, tanciyrujom i spiywajom, tela co to niy som telkie kolyndy, kiere my wiskomy. Napoczyno sie tyz sztiglowanie, sztafirowanie ulicow i chalupow. Garniyrowane som tyz te chalpy roztomajtymi fonclami, kierych niy gasi sie bali bez colki dziyn. A, ize tam we tyj Kolumbii niy znajom naszyj chojny, wszyjsko garniyruje sie roztomajtymi krzami i palmoma. Juz na dziesiync dni skorzij Bozygo Narodzynio napoczyno sie telko paradno nowynna do tego, co mo przijnsc dziepiyro – do Dziecionteczka Jezus, kaj rzykajom i spiywajom te ichnie kolyndy. Po kozdym telkim rzykaniu wszyjskie dziecka dostowajom roztomajte szpecyje, maszkety ze bakaljoma. We tyj Kolumbii tyz niy ma zwyku dowania gyszynkow dzieckom przi Wiliji i niy lomiom sie wszyjskie olblatami nikiej u nos.
We Wilijo, dwadziestego szczwortego grudnia wszyjskie deptajom na telko mszo ze srogom paradom po kieryj fajrujom do kupy aze do rozwidnioka. I mozno skuli tego tyz, we tyn piyrszy dziyn tego Bozygo Narodzynio we wszyjskich kosciolach jes blank prozno, niy tak nikiej u nos na sumie.
Blank inakszij jes ci juzas we Meksiku. Tam fajrowanie Godow napoczyno sie dziewiync dni przodzij. We kozdo noc idzie srogo procesyjo, kiero mo spominac chledanie bez Maryjo i Jozefa za tom betlejymskom gospodom. Na szpicy tyj procesyji depce dwioch ludzi, kiere przeblecone som za ta Matka Bosko i Jozefa. Wierne lajzom lod chalupy do chalupy i spiywajom gryfne spiywki. We lostatni dziyn tych procesyji we jednyj ze chalupow gospodorz lodewrzi dzwiyrze do mola i pyto tych pontownikow rajn. We tym tyz czasie nawiydzo sie swojij familiantow i przocieli, i weksluje sie gyszynki. Nojwiyncyj uciychy majom nikiej to i u nos dziecka, bo dlo nich wiyszo sie na gipsdece roztomajte farbiste pioczki, kawioczki we kierych jes nasuty piosek lebo molka, a ino we jednym jes jakisik szykowny gyszynk. Dziecka muszom zgodnonc we kierym, bo inakszij jim sie na palice wysuje tyn piosek abo molka.
dziebko inakszij jes juzas u Indianerow we Boliwii. Loni mianujom nasze Gody „Swiyntym Dzieciontka Zbawiciela”. Bajstlujom szopki, chocia inaksze nizli u nos i wstyrkajom driny figurki roztomajtyj gadziny i ludzi. We Wilijo, dwadziestego szczwortego grudnia idom ze srogom paradom we telkij procesyji do kosciola we tyj dziydzinie a kozdy smycy ze sia te „swoje” Dzieciontecko. Po mszy styrcom we srogij raji przed kosciolym i niy poradzom sie doczkac aze farorz, abo jakisik kapelonek pokropi te jejich figurki. Niyskorzij juzas idom wszyjskie do kupy ze muzykom do swojich chalupow. Wiskajom telko jejich kolynda we kieryj som slowecka, co „ ... to jes nojgryfniyjszo nocka i niy idzie wtynczos nynac”. I beztoz tyz spiywanie i tancowanie zetrwo jim aze do rozwidnioka, do biolygo ranca. Te Indianery niy majom zodnego fajeru bez tancowanio i jes to tyz jejich rzykani.
Werci sie sam jesce spomniec lo telkim afrikonskik kraju, lo Kamerunie. Tam Boze Narodzyni jes fajerym zaobycz ino dlo dziecek. Wtynczos to dziecka majom feryje, i to colki miesionc skuli tego, coby pomogac lojcom we zniwowaniu kafyju i telkich „arachidowych” lorzyszkow. Jednakowoz tyn gryfny dziyn dwadziestego szczwortego grudnia jes jejich srogim fajrowaniym. Dziecka trefiajom sie przi srogich fojerach, blanderach, rzykajom usuchliwie i jakisik tam kapelonek czyto jim konski ze Pisma Swiyntego. Na lostatek napoczyno sie szykowne spiywanie i tancowanie, kiere tyz zetrwajom bez colko noc.
No, i jesce mozno lo telkij krajinie lo Malawi, tyz we Africe. Tam ci jesce do dzisioj niy wiedzom kalyndorza a wszyjscie tak by tak miarkujom kiej ci to trefi te Boze Narodzyni. Bali choby i colki rok bol niyszczysny, niyurodny rok, to jednakowoz we tym dniu rychtuje sie leckandy warzyni nasakom-pakom jodlo. Ludzie slazujom sie do kupy i deptajom do kosciola bali i jakiesik sto kilomyjtrow. I sklodajom maluskimu Jezuskowi swoji gyszynki: jajca, zdziebko lobiyli, roztomajte ziorka, drugdy tyz i jakiesik klepoki lebo wysadne szpyndliki abo inksze ciacka. No, kozdy tak fajruje jak to we jejigo norodzie jes lod starego piyrwyj we zwyku, poduk prziwykow, kiere starziki ze pokolynio na pokolyni przekazowali. I tak sie miarkuja co jesce na lostatek rzykna cosik jesce skuplowanego ze Godami. Chociach sam niy szkryflol lo jednym gryfnym zwyku, lo spiywaniu kolyndow, kca sam terozki wciepnonc jedna blank po naszymu. Fto jom naszkryflol blank niy mom anongu nalech jom kajsik znod, naszol i terozki sam byda ... niy, niy byda wiskol, ino rzykna tak jakech jom spamiyntol a idzie to na nuta kolyndy „Dzisioj w Betlejem”:
„Dzisioj w betlyjce, tam pod Betlejym cuda som i dziwy,
Bo direkt z niyba, coby swiat zbawic gosc srogi tam przibyl.
Ponboczek w stajni, pojndz Go przigarnij,
Ci co tak kcieli, tam przibiezeli,
A my spiywomy, piyknie porzykomy
I Mu cos fajnego domy.

Panna Maryja, piastuje w ryncach Ponboczka malego
I tak se mysli, niych Mu sie przisni cosik poboznygo.
Ponboczek w stajni ...

Przijnszli pastyrze, lotwarli dzwiyrze, zagrali na lirze,
Czamu na sianie, legnols nasz Panie, kaj zogowek z piyrzym ?
Ponboczek w stajni ...”

I to by mozno bolo na dzisioj. Winszuja gryfnych, szykownych, herskich Godow, mocka wercitych gyszynkow i coby zodyn sie niy udowiol losciami ze kapera.
A berol dzisioj lo tych nojgryfniyjszych swiyntach

Ojgyn z Pniokow