Dwie sety mojich konskow / na 27 stycznia 2007r
Ojgyn z Pniokow 27.01.2007

No, toz momy ... nale, co momy ... a tak richtik, co tyz to Wy mocie (ezli Wom sie to zdo abo i niy)? To Wy juz mocie dwiesta mojich konskow. Dzisiyjszy jes gynal tyn dwiochsetny. I niy ma sie sam czym asic, bo przeca niy wszyjskie tego mojigo fandzolynio suchajom we Radiu Piekary, i mocka malusko te moji konski czyto we internycie (mozno skuli tego niy czyto, bo niyftorym sie lone niy zdajom abo i niy poradzom naszych slonskich slowecek spokopic). A mozno trza do tego miec ta wywolano „giertychowsko matura” ???
Takech sie medikowol, co tyz to dzisioj, przi tym dwiochsetnym konsku jesce poberac, cegoscie jesce niy slyszeli, niy czytali? Przeca – kiejsij to juz ftos mondry pedziol – wszyjskie wice wypokopiyli juz downo, downo tymu nazod a terozki sie jesce ino je spomino tela, co zdziebko sie zweksluje miana lebo dziydziny, kiere we tych wicach som. Choby telki wic:
Mamulka fest jamruje i wajo przed somsiodkom.
– Jezderkusie! Mojigo synka spytali sie co tyz to sie dziolo zarozki po tyj terozki drugij wojnie swiatowyj?
– I co, i co – pyto sie somsiodka. – Przecascie jimu wszyjsko gynal wytuplikowali, pra? Mocie przeca swoji lata i boczycie jesce jak ci to tyz tam wtynczos bolo, niy?
– Niy, niy, tym rechtorom to sie na isto we palicach pobelontalo ... pytajom te biydne dziecka lo to, co tyz to sie przitrefiylo, kiej jich jesce na swiycie niy bolo.
He, he ... i cy to niy jes gynal te same, co tyz kce tym naszym dzieckom wciepnonc do palicy tyn nasz minister, ta „Konsko fresa”, kiery nojprzodzij wystudiyrowol ta „matura” bez zdowanio a terozki jesce jes mondrzyjszy lod wszyjskich profesorow „prawa” i lod wszyjskich rechtorow we colkij Polsce. No, ale to jes juzas polityka a jo kciol jom dzisioj wartko zedrzic i lobyjnsc to wszyjsko coby sie niy nerwowac i niy jargac festnie na to, co sie sam u nos naobkolo wyrobio. Szloby sam mocka berac lo tyj naszyj iptowatyj, festnie kasprowatyj i fimlowatyj polityce. Szloby sam ukazowac jak to te nasze srogie – Ponboczku lodpusc mi tyn grzych – „wybrance norodu”, kierym sie wszyjsko kiebzi, i kierzi fulajom jak mulorze a wancki jim pod kicholym hansztandy ciepiom. Przeca styknie bele kiej i bele jako telewizyjo zaszaltrowac we tyj szklannyj putni, coby miec tyjater, cyrkus jak sto dioskow tela, co corozki mynij wicny, blank niyszpasowny a moc iptowaty. Przeca taki tyz bol colki tyn terozki zeszly tydziyn. Ezli ftosik sie pochytol we tym co sie tam na wiyrchu, na tyj Wiejskij, a i we colkij Warszawie dziolo ? A tak na isto jes ci to wszyjsko nikiej we tym wicu starego Karlika ze Kocyndra:
Rechtorka pyto sie telkigo jednygo gizda – Hanyska lod Majzlinyj we szuli:
– Rzyknij ty mi Hanysku wiela to jes trzi razy styry?
– Ano, to mozno bydzie dwanoscie!
– Dzisz, to jes gynal. A terozki mi rzyknij juzas wiela to jes styry razy trzi?
– Szesnoscie – godo tyn miglanc.
– Jezderkusie, Hanysku a tos to wymaniol !
I coby wszyjskim to gynal wytuplikowac potryjtala na zadek i przismycyla telkigo maluskigo psioka, kiery tam za dzwiami szkumlol. Biere ci tego psioka na klin i lobyrto go gowom do Hanyska.
– A rzyknij mi Hanysku co to jes?
– Ano, to jes pies – pado synek.
– No, dobrze – a terozki lobyrtla go na drugo zajta, rziciom do synka i pyto sie – a terozki, co to jes ???
– A terozki to dziepiyro widza co to jes suka, prosza pani Rechtorki !!!!
A ta colko „matura” toby tak by tak erbnol, bo przeca terozki mo juz na zicher niy byc rachonkow na tyj „giertychowskij maturze’, mo niy byc matymatyki !
I tak tyz jes ze tymi wszyjskimi naszymi cwilingrami, „konskimi fresami”, tymi Przymkami ze Gosiewa i Dornami lod „kamaszy” ezli tyz i inkszych szczewikow, coby juz lo tych mamlasowatych i przichlybnych Kuchcinskich niy godac. Styknie i tela! A we nocy ze wtorku na strzoda napocznol suc sniyg. Wszyjskie my sie niy poradziyli na niygo doczkac. Nojbarzij to sie alfryjgowali te, kiere mieli polne altoki piosku, hasio, soli i cego tam jesce a niy poradziyli sie na cesty wykludzic, bo ci bolo gryfnie, bo niy bolo blank sniyga i flapsu na drogach. No, i sleciol gryfny sniyg i ... juzas nasze gryfne karlusy, nasze „drogowce” letko przinynali, bo cesty som gynal take jak je tyn gryfny sniyg przisul. I juzas, szofery sklinajom, pieronujom na tych wszyjskich swiyntych, na te „swiynte krowy” lod lodsniyzanio i co? Ano psinco ... jes to, co zawdy? Prowda godom, ja ?
I na ta przilezitosc jedyn ze naszych „laubowych” kamratow (ze naszyj „Lauby Slonskij” we internycie) napisol ci bol „na glodko” take sztrofki :


„Ludzie, wiycie co za dziwy:
Sniyg padze u nos od rana,
Taki bioly, prawdziwy.
I zas je nowy dramat.

Taki niewinny sniezyk,
Mo w sobie tako siyla,
Ze gospodarka nom lezy,
Bo zima jom zaskoczyla.

Ludzie, co wy sie starocie,
Biercie to wszystko na luzie,
Nareszcie zima mocie
I wszystko na gladko podzie.

Zodyn niy moze za to,
Ze w styczniu padze sniyg,
Jak z lipcu zaskoczy nos lato,
To bydzie dopiyro smiych.”

Mianuje sie tyn kamrat (som sia sie tak mianuje) Fojerman a tak na isto, to po lojcach mo Lon Stanislaw Neblik na miano.
Niyftore sie ciyngiym bez lostatnie dwa-trzi tydnie pytali, po jakiymu jo nic sam niy rzondza lo naszych biskupach, arcybiskupach lo tych wszyjskich fyrsztach naszygo kosciola. Ano, mozno to skuli tego, co jo tyz juz mom polno rzic tych wszyjskich „tasiek” lod roztomajtych UB-ekow, SB-ekow i inkszych gizdow. Tela, ize wszyjskie sie terozko lobalajom lo te „sluzby” ze downiyjszego PRL-u a zodyn niy miarkuje, co we kozdym kraju, we kozdyj dziedzinie takie „sluzby” byli, som i bydom. I u nos terozki TYZ som. I cy za jakiesik poranoscie lot, kiej juz bydzie fajrant ze tym reskiyrowaniym naszom Polskom bez cwilingrow i tych ci jejich utrzidupskich Lepperow, loswiatowych Rosynantow ze konskimi fresami lod cychowania dziolchow, kiere wczasnie nagoniyly, tych istnych „wyksztalciuchow” Maksow, Filipkow na bezludnyj wyspie, i tych wsiowych baniorzy na krotkich szlapkach Przemkow ze Gosiewa, kierym sie jesce winszbildujom jakiesik srogie flugplace kole banhowu we Wloszczowie – tyz bydzie sie na tych, kiere som terozki we tych slozbach wynokwiac, nasrowac na nich i doskwiyrac jim tak jak terozki to sie bajstluje we wszyjskich cajtongach, we wszyjskich syjmowych „dybatach” lebo we tych szklannych kastlach ? A mozno terozki kapusiow juz blank niy ma ? A mozno tyz i wszyjskie ludzie sie wystrachali, coby jejich niyskorzij tyz niy lobciepowali wlapsym ? Jakech pedziol – mom polno rzic tego wszyjskigo co sie sam u nos metlo kole tych „TW”, „O I ” i jak tam jesce jejich niy mianowac a i tyz tak sie miarkuja, ize niech sie nasz polski Kosciol som te lonty piere, te klabustry na jejich cornych szatach, koraklach pucuje i wywobio.
A jo mozno terozki cosik blank ze inkszyj faski, ze inkszyj zorty chocia tyz jesce zdziebko lo tych chopach we klajdach. Juz downo tymu nazod, jesce za blank starego piyrwyj czytolech, lebo sucholech jak inksi lozprawiali, tako gryfno gyszichta. Niy bocza terozki fto to naszkryflol, fto napisol abo fto to godol i byda ino rzondziol tak, jakech to jesce spamiyntol. No, i malowiela tam jesce pomachluja, przelonaca coby to bolo tak, choby sie dziolo terozki kajsik tam u nos po dziydzinach. Dejcie terozki pozor, bo tuplowanie niy byda godol a jes cego posuchac.
Kajsik we Logiewnikach (abo we Maciyjkowicach) bol ci sie jedyn farorz. Ludzie mu festnie przoli, bo poradziol gryfnie spiywac, rzykac i jesce rzondziol ci blank krotke kozania. Tak tyz, bo przeca to wszyjsko byli pamponie i siodloki, przitargali mu zawdy, we kozdo niydziela friszno zana, coby mog ta swoja sztima i zdrowie flyjgowac. Farsko kucharyjo wykludzala ta zana na fara i dzialala maslo, nale tyz i biolo kyjza. No, i tak ci sie to kulalo juz lod poruch gryfnych lot. Tyn farorz juz mocka mynij rzykol, sztima tyz ci juz u niygo niy bola jak downij, jak przodzij no ale ta zana ludziska dalsziij do kosciola smycyli, dalszij mu ludzie jom dowali choby ino skuli tego, ize bol jejich farorzym. Rozczasu zemrzilo sie tyz Lojzkowi, starymu bozydudzie, jorganiscie i trza bolo naimac jakigosik nowygo. Meldowol sie jedyn. Niy bol jesce telki zuber tela, co bol festelny chuderlok. Kiej sie ino domowiol kaj tyz to te ludzie smycom, targajom ta zana, to pokiel ta farsko kucharyjo niy przijnszla po nia, juz poly ji niy bolo we kance. Bozyduda, tyn jarganista jom wyslepol, a tak na isto to jom wyjod, bo telko lona bola fetowno, gynsto. Ze dnia na dziyn robiol sie corozki rubszy, spasniyjszy i puszyty nikiej som farorz. Mozno i zodyn by sie niy kapnol kiejby niy farsko kucharyjo, kiero kiejsik po niyszporach pedziala to farorzowi:
– A wiedzom loni ksiynzoszku, cosik mi sie zdo, co wom ludzie samtyjsze juz lycko przajom, bo tyj smietonki, tyj zany jes corozki mynij.
A na to wszyjsko farorz godo:
– To niy moge byc, to jes niymozebne, bo kiej ino ze jakims chopym lozprawiom, to sie go pytom ezli dalszij jejigo babeczka sam na fara ta zana tryjguje. Przeca by mozno swojigo farorza nie cyganiyli, niy lokminiyli, pra?
A tymu jarganiscie robiolo sie roz gorko, a roz juzas blank zimno.
– Pieronie – pado sie tak do sia – trza byc barzij opaterny, trza dowac pozor.
No, i wzion we niydziela ta zana nale ino pola a restym pomazol, posztrajchowol wszyjskim swiyntym figorkom, co we zokrystyji i za oltorzym styrceli colkie fresy, a nojbarzij to swiyntymu Antonickowi. A kucharyjo juzas szkamro do farorza:
– A zany jes malo, corozki mynij!
Farorza to romblo i napocznol szpekulowac. Wylejzli na dwor i pogawcyli sie na tyn kosciol naobkolo. Loroz uwidzieli, co na ziymia kido ta zana ze flapicow tych swiyntych. Kukajom tak, lobziyrajom sie ...
– A dycis swiynte panskie! Jakoz to ? Moja zana ckajom ?
Farorz tak sie napolol, tako ci go ora wziyna, ze krykom – ze kierom juz terozki deptol – strzaskol wszyjskie swiynte figurki. Boroczek blank przepomniol, ize to za tydziyn, tyz we niydziela bydzie srogi lodpust i, ize we procesyji modzioki, ichnie kapistranty i inksze najduchy targajom te wszyjskie swiontki. Zawolali bozidudy i pedziol mu tyn farorz, iz skuli tego, co te swiynte zezyrali mu ciyngiym ta zana, to jich zeprol i blank, do imyntu strzaskol jim te swiynte fresy. Tyn jarganista poszkrobol sie po glacatyj palicy i tak ci farorzowi pedziol:
– Roztomiyly nasz farorzycku, mozno sie to jakosik szafnymy. Rzyknijcie na kozaniu ludziom, coby sie meldowali mode karlusy, tak ze myjter loziymdziesiont srogie. Mogom byc i telkie kreple, co srogie niy som nale majom srogi druk.
Meldowali sie wszyjskie telkie karlusy ze tych Maciyjkowic (lebo ze Logiywnik) no i tyn bazyduda pogodol sie ze tymi srogimi i dugimi. Pedziol jim, ize kiej schroniali colki kosciol, to te figurki sie potrzaskali ale, podwiyl niy lobsztalujom sie inkszych, bydom musieli we niydziela na lodpuscie tych swiyntych markiyrowac. Lobrol ci tyn jarganista Jorga lod Kopyciocki na swiyntego Antonika, bo bol srogi i musklaty i niy miol jesce fusiska ani niy bol brodziaty. Hajny lod Gerliszki zrobiol swiyntym Franckiym, bo lon bol wyszczurzaly i lichy jakisik a juzas Franca lod Gabryski narychtowol na swiyntego Jozefa, bo bol brodziaty i bol stolorzym we wsi. Jesce jejim wszyjskim festnie zakozol coby nic ludziom niy godali lo tym, coby ludzie niy zmiarkowali, ize figurkow niy ma. Nale, Franc lod Gabryski niy szczimol i wszyjsko choby we suchatelnicy bol ci wyfagflol swojimu starszyjszymu bracikowi Zeflikowi i snochwiol mu jesce, co bydzie go targol na puklu i jesce bydzie stoc lo to coby niy sleciol mu ze pukla na ziymia. Tego ci Zefel niy poradziol spokopic i Francek mu wszyjsko dalszij wyzdradziol, co tych swiyntych figurek niy ma, ino te wsiowe karlusy bydom je markiyrowac.
We niedziela procesyjo juz ci mo ze kosciola wylazowac, dmuchowe rychtujom swoji trompyjty, figurki som juz na tregach, chopy ze tymi kosciylnymi fanami deptajom juz na przodek tyj procesyji a Zeflik, bratek Francka skorzij jesce poszol i po kryjoncku, cichym duchym kozdyj ze tych procesyjowych figurkow fresa miodym poszmarowol. A te figurki ani niy dyrgnom, bo przeca miarkujom, ize niy lza sie wyzdradzic. Procesyjo juz trajto, tompie naobkolo kosciola, ludzie gryfnie spiywajom, klara gorzeje a tu ci loroz mocka polno piscolow i wespow do kupy ze roztomajtymi masarami ku nim furgo. A ludzie deptajom i spiywajom na colki karpyntel:
„Swiynty Jozefie, patronie nasz ...”
Loroz jedna figurka rycy choby jom ze skory lobdziyrali:
– Jezderkusie, jezderkusie ! Jo juz na isto niy szczimia, niy poradza juz tego sciyrpiec, bo tak ci mie te wespy i piscoly uzonglyli !!!
Jesce tego wszyjskigo ta piyrszo figurka do lostatka niy wyrycala a tu ci inksze swiynte wypyrtli ze tych tregow i we tych swiyntych szatach prujom przejmo na smyntorz. Zadziergli te duge kiecki coby sie na pychol niy wykopyrtnonc i blank omacnie na przedbiyzki gzujom na tyn kiyrchof, coby sie tam we trowa ze tego miodu polobciyrac a bolawe place na fresach jakimsik ziylym loblozyc. No, ale ludzie tego niy poradziyli przodzij poszkopic. Uwidzieli ino, jak jedna za drugom te figurki ze tych tregow fukali na dol i we tych zadzierganych kieckach zynyli na smyntorz. Nojgorzij to sie darzilo tym modziokom, kiere te figurki na tych tregach smycyli. Zeflik lod Gabryski nic zodnymu niy pedziol, ize smycom zywych chopow a niy drzewniane lebo glinianne figurki. Te mode tryjgry na isto ci sie diosecko przelynknyli, kiej uwidzieli tych swiyntych jak tyrajom po smyntorzu. I chocia farorz ze kazatelnicy niyskorzij wszyjskim parafijanom szczyro prowda wyeklerowol, co ino bez cufal sie majtnol i strzaskol te kosciylne figurki i modych karlusow przeblyk za te figurki, to jednakowoz strach we tyj wsi bol tak srogi, ize jesce bez pora lot lo tym ludzie lozprawiali, jak to drzewnianne swiynte majtali ze zadiyrgniyntymi kieckami po smyntorzu i do grobow lotali. I rzyknijcie cie mi eli sie werci to lod tych ludzi zana brac ???
Mamo! Mamulko! A Starzik pierdnyli kwilka tymu jak sto dioskow ! Pusciyli telkigo smrodlawygo bonkola !
A na to Starzik ze srogom rulom:
– Na co „baka” trzimac w dupie – niech sie loto po chalupie ! No, niy ? Prowda!
I tak mo byc, bo nasze starziki miarkujom, co tyz we naszym zywobyciu jes nojwazniyjsze, co tak na richtik sie we zyciu rachuje!
Bo przeca niy ino terozki te wszyjskie moderne babska, kierym sie zdo (tym tak juz po piyncdziesiontce), co jesce poradzom chopom we palicy zawrocic, i tak jich zabalamoncic, ize blank ze galot wyfuknom – wynokwiajom ci telkie roztomajte „dijety lodchudzajonce”. I po telkim jejich jodle juz blank nic do ... luftu niy pojndzie. U tych naszych niyftorych mamzeli to by sie mozno na isto przidalo, nale te blank smarkate, te mode dziolszki, kiere jesce ci niy majom nic ani ze przodku, ani ze zadku – poradzom ci na kluce zicnonc i boloka sie na rzici niy zrobic – tyz napoczynajom, nikiej jejich mamulki, a mozno i starki, wynokwiac przi jodle, coby ino za tela niy przibrali we logibach. Razinku te moderne baby, te swiyrgoluszki, te gryfnioczki robiom wszyjsko blank na lopak : coby basisko jejich bolo plaskate, grace ciyniuskie, szlapy wyszczurzale, chudziuskie, i coby – kiej ci juz lone tak paradnie deptajom, krokajom – szlo na drodze uslyszec szczyrkanie jejich kostyrow, jejich ziebrow !
I terozki blank na lostatek. Bo to przeca moj maluski, nale zawdy – telkie gryfne jubilyjom, taki po polskimu – „jubileusz”, pra? I tu mi sie spomnieli sztrofki srogigo wicmana i szpasownika Tadeusz Boy-a Zelenskiego. Posuchejcie:

„Nie wiem, ktory to nasz przodek,

W przydlugi ponos karnawal,
Gdy wyczerpal wszelki srodek,
Skad wziac jaki swietny kawal,

Wnet, po formy dazac nowe,
Chwycil kpiarstwa kadyceusz,
Skrobnal sie nim mocno w glowe
I wymyslil – jubileusz.”

A coby bolo wicnij to jesce trza dopedziec delsze sztrofki (tyz moc wicne):
„Bierze sie do tego celu
Tegiego, starego pryka,
Sadza sie go na fotelu
I siarczyscie sie go „tyka”.”
A wszyjskie naobkolo, wszyjskie szczyre kamraty i mynij druzne, zgodliwe gawcom sie i :
„Reszta slucha, oczy mrozy
Kpiac po trosze sobie z pryka,
I z tego, ktory bajdurzy,
I z tego, ktory lyka.”
Gryfne sztrofki , prowda ? A kiej jesce na lostatek moge byc i tak:
„Znow podaja jubilata
W roznych sosach na patelni,
Znow sie kazdy glab z nim brata,
Kpiac coraz bezczelniej.”
A terozki richtik blank na lostatek, i to skuli tego coch na isto jes stary knaker (idzie mi juz na szejscdziesiont dwa lata, nale godajom mi Ojgynku) telki fal:
Trefiolech kiejsik Antka lod Pospiechow.
– Jezderkusie Antek, a po jakiymu ty niy idziesz do jakisik roboty, toby ci i przeca na jakiesik piwo i maluskigo sznapsa styklo?
– Ano, dzisz Ojgyn, jo lamza colki czos do kina.
– Jakoz to, kozdydziyn deptosz do kina ?
–A toc, co jo kozdydziyn lajza do kina. Jedyn film jo juz cheba ze dwanoscie razy lobejrzol, a jo zolwizol dalszij tam pyndaluja i byda jesce deptol do inkszych kinow, kaj ino tyn film bydzie leciol.
– A coz ty tam tyz telkigo poradzisz ujzdrzic ?
– Suchej Ojgyn. Tam ci szpiluje telko gryfno, szykowno i cycato dziolcha, kiero ci sie bez kielanoscie minut seblyko blank do saga. I kiej ci juz mo sciepnonc lajbik i te colkie „stringi” to nadjyzdzo cug i ... juz nic niy idzie ujzdrzic !!!
– No, dobra, a cobys ty jesce kciol ???
– Co kciol, co kciol. A mozno Ojgyn tyn pieronski cug roz chocia przikludzi sie ... niyskorzij !!!

I to by bolo na tela, na dzisioj a berol jak zawdy we sobota

Ojgyn z Pniokow