Moja droga do gornictwa Szpaniol 12.01.2006 Na obozie Belfer zakoncyl zapisywanie na loboz, jedzie nos 40 chopcow. Jedni wyrosniynci jak jo, drudzy dopiyro rosnonc mieli. Jadymy pociongym colko noc i przijechali my do Kostrzynia i wysiedli bo sie tymu belfrowi cosik pomylilo. Do rana siedzymy na dworcu i nwionzujymy stosunki miyndzynarodowe z ruskimi zolniyrzami wtorzy w Kostrzynie mieli koszary. Ruszyla wymiana towarow i innych pierdol. Jo kupil lojcu dwie packi cygaretow. Jedyn z naszych kolegow judoka jusz szykowol sie bic z bokserym Jegebarjanym wtory bol zolniyrzym, ale interwyncjo naszych zolniyrzy co jich eskortowali zapobiegla wtorys wojnie z ruskimi. Rano przijyzdzo jakisik cug i wsiadomy do niego. Tyn cug bol taki gibki ze niy widziol baranow na torach i rozjechol  je. Przijechali my do Witnicy Chojenskiej, tam jusz na nos cekol trachtor z dwoma przycepami do wtorych nos zaladowali i jadymy. Prziwiyêli nos pod stodola i pedzieli tu bydziecie miyszkac. Na slomie boly deki zegowki i tak my mieli spac. Zmordowani jazdom praskli my na te lezynia i usnyli. Lobudzil nos nasz belfer i godo jadymy na lobiot. Jymy lobiot a tu zjawil sie nasz belfer z jakims chopym lobleconym jak ekonom s przed wojny i miol wonsy jakich jo jeszcze niy widziol. Przestawil sie ze jest dyrektorym PGR-u i wito piyrszy ros grupa lochotniczego hufca pracy ze slonska. My loniymielii paczymy co tyn chop godo lo jakim hufcu, ale stalo sie.  Po lobiedzie jadamy do magazynu coby pobrac ancugi do roboty w polu. No ji zacon sie cyrk. Dali nom arbajtancugi, tonki, rynkawice i kapelki. Belfer godo jutro rano po sniodaniu jadymy do roboty. Na drugi dziyn rano  sniodanie i w pole. Przyjechali my na to pole ludzie nic ino groszek i jeszcze roz groszek. My to mieli wyrywac z ziymi i ciepac na kupa. Inno grupa jechala trochtorym i to zbiyrala. A robili my po sniodaniu do lobiadu, potym lobiot z lodpocynkym coby zolondek dobrze strowil i kas kole 3 dali rwac to pieronstwo. Piyrszy dziyn to my sie ciepli do rwania i zarcio tego grochu. Ale niy bolo widac konca tego pola grochowego, a nasze zolondki jusz tysz mialy dos grochu. Jedyn dziyn szlo strzimac no dwa ale po tydniu to my jusz mieli dos i zacyni my sie buntowac. Na tyn pierzinski groch my jusz paczec niy umieli a co dopiyro godac lo rwaniu cy jedzyniu. Paluchy pokwawione przi pazurach bo skorka my zrywali. Godomy dos. A nadarzyla sie lokazjo bo loni futrowali nos na lobiot miynsym tych baranow co to nasz cug je przejechol. Idymy na sniodanie a po sniodaniu wszyjscy cichcym pich do piyknego parku. Belfer nos szuko szuko nos pol PGR-u a nos nima. Zjawiomy sie na lobiot a tu zas baranina. No to niy jymy i logloszomy bunt s powodu zarcio. Wtos poleciol do dyrektora i mu to pedziol. Zjawil sie dyrektor i z gruby ruly nos sie pyto co sie dzieje camu niy robimy i lobiadu niy chcemy zric. No to my mu godomy ze my baraniny niy jodomy bo nom niy smakuje i niy momy zamiaru s powodu jakigos maszynioka co je pszejechol ciyrpiec. Dyrektor godo dobra jusz baraniny niy bydzie. I tu trzeba pedziec ze slowa dotrzimol. A jak my mu podzieli ze my widzieli jak wiepszkom dawajom zric kwasne mlyko a my na polu lo suchym pysku. Godomy mu my tysz by sie napili zimnego kwasnego mlyka. Dyrektor zrobil locy jak zaba i pado bydziecie pic. A my jednym chorym no pewnie. Lod tego casu i zarcie sie zmiynilo, zresztom dyrektor chodzil som sprowdzac a nom kwasne mlyko zacyno bokami wylazic. Teroski bola ta nojwazniyjszo sprawa cyli pierzinski groszek. My mu godomy ze jusz go rwac niy pudydymy bo nos krzize lod tego schylanio bolom, rynce momy polobdziyrane a nojgorsze jes to ze jusz niy umiymy na niego paczec, lo zarciu grochu my jusz nic niy godali. Na drugi dziyn felezunek, dyrektor jes lobecny a nom robota przidzielo taki jakis jego sztajger. Jedna grupa do zbiyranio zboza, drugo do siana a jeszcze inno do truskawek, ale tam jusz tych nojgorszych zarlokow buntownikow niy dali, cyli mie tysz dam niy poslali. Zresztom loni cheba wiedzieli ze jakby nasza colko grupa tam puscili to my by jich puscili s torbami. Przeciysz my jakby sie dali do zarcio to moze by ty plantacji braklo ino co na to nasz zolondek by pedziol. Teros  dopiyro bylo zycie, robota leko, slonecko swiycilo malo ze szychta zalicyli to i sie lopolili. Som tyn ichni sztajger wozil nom na pole kwasne mlyko. Ludzie jak lono smakowalo, ale tysz do czasu, przeca niy bydymy bez przerwy lotac do chaêla. Ale jakos my to pogodzili i wszysko bylo dobrze. Jednego dnia momy wolne popoledniu ida se z kolegom a tu jedzie gospodorz furom. Pytomy sie go kaj jedzie a lon pado na pole lokopac kartofle no to my sie snim zabrali. Gospodorz miol na furze bonclok wina swojski roboty i sie pociongol. Lokopuje plugym te kartofle a jo mu godom cy jo moga powozic koniym, dol mi lyjce i tak my lokopywali. Jo wina niy pija a moj kolega byl lo rok starszy bo ros zostol siedziec na drugi rok i winym niy gardzil i tak loni loba na przemian tym winym sie degustowali. Musza pedziec ze kon bol wypozycony z PGR. Skoncyli my lopciepywanie tych kartofli i ladujymy sprzynt na fura. Gospodorz nawalony jak stodola po zniwach miol problyma z podloncyniym konia do fury. Moj kolega niy lepi wyglondol i tak loba razym kombinowali jak tego konia zapionc do fury. Zapiyni ale cosik popieprzyli. Jo godom to jo byda teroski powozil. Kolega pado niy ty zes sie jusz na polu dos tym koniym nareskyrowol. Gospodorz go popar no to jadymy. Kolega pocul w sobie dusza ulansko bo zacon batym tego konia pogoniac. Jo miol strach ze sie fura rozleci przi tym pyndzie, gospodorz usnyl a my zaiwaniomy jak persching. Brama wjazdowo do PGR i stajni bola zamkniynto. Kon nalucony wrocac do stajni w tym rospyndzie skryncil i wskocyl na ta zamkniynto brama. Przes chwila kon prawie ze wisior na dyszlu wtory wyskocyl na som szczyt bramy, ale dyszel sie polomol i kon prask na ziymia. Pieronie pol PGR-u sie zlecialo. Moj kolega pichnyl ze strachu a gospodorz gibko wytrzyêwiol. Kon chwila cosik tam parskol ale sie zebrol i lodpiynty z polomanym dyszlym poszet do stajni. Zadyma bola pierzinsko i jusz za mie sie brol tyn ich sztajger ale wtos mu pedziol ze jo tym koniym niy jechol, to dol mi spokoj. Tamtejszym frelkom spodobaly sie nasze karlusy a miejscowi loszczyli zymby na nos. Wtos sie dowiedziol ze jutro jadymy do dom i chopcy z wioski na nos sie zmowili coby nom narombac. Musza pedziec ze w ty Witnicy miyszkala ciotka mojego kolegi ze szkoly podstawowy i lon tam bol na ferjach tak ze mie tam nic niy grozilo. Koniec groszku, truskawek siana i innego pierzinstwa. Dzisioj jadymy do dom. Dyrektor zaprosil nos wszystkich na specjalny lobiot, pedziol nom ze jest zadowolony i zaproszo nos na drugi rok. Wiecorym przijechol trachtor z dwoma przicepami i milicjom bo te karluse niy zartowaly i cekali na nos z narzyndziami lobronno atakujoncymi. Na dworcu w Witnicy belfer nos wolo i daje do podpisu lista. Jo pacza a tam stoji jak byk napisane zech zarobil przes colki miesionc 180 zlotych. No ale co bolo robic piniondze my brali i szczynsliwi do dom wracali. Wto to wiedziol ze na drugi rok zas tam pojadamy, bo jo niy. Jak jo pszijechol do dom  toch lojcu dol te dwie packi ruskich cygaretow. Lojciec lobejrzol i pado duge trzymanie a krotke kurzynie. Zakurzyl sie i zaciongnol. Nogle cygareta zacyna szczylac, skwyrcec tak jakby tam w srodku bolo tuste. Wiym ze lojciec cheba do konca niy dokurzyl i czasnyl tym wszyskim do pieca. Szpaniol